• شماره ركورد
    8730
  • پديد آورنده

    زهرا محمودزاده

  • عنوان
    بهينه‌سازي تخصيص منابع در ابرهاي جغرافيايي توزيع شده
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي
  • رشته تحصيلي
    مهندسي كامپيوتر
  • سال فارغ التحصيلي
    1402
  • استاد راهنما
    دكتر مرضيه ملكي مجد
  • دانشجوي وارد كننده اطلاعات

    زهرا محمودزاده

  • تاريخ ورود اطلاعات
    1402/07/24
  • دانشكده
    مهندسي كامپيوتر
  • عنوان به انگليسي
    Optimization of resource allocation in distributed geographic clouds
  • چكيده
    با توجه به رشد درخواست‌هاي كاربران براي منابع مختلف در رايانش ابري، تخصيص بهينه منابع يكي از مهم‌ترين چالش‌ها در محيط‌هاي ابري است.تخصيص بهينه منابع با در نظر گرفتن نيازهاي كاربر بيان شده در قراردادهاي سطح خدمات (SLA) و كيفيت خدمات (QoSs) ارائه شده توسط منابع به دست مي‌آيد. از آنجايي كه برخي از نيازهاي كاربر (اهداف) با برخي ديگر تضاد دارند، يك مبادله بهينه بين آنها در انتخاب منابع مورد نياز است. به دست آوردن چنين مبادله اي يك مسئله پيچيده و NP-hard است زيرا ممكن است به جايگشت (انتخاب) زيادي از منابع با QoS مورد نظر برسيم. اگر يك محيط ابري از نظر جغرافيايي توزيع شده باشد، مشكل پيچيده تر مي‌شود زيرا در ابر توزيع شده جغرافيايي تعداد زيادي مراكز داده كانديد با منابع واجد شرايط وجود دارد. در اين مقاله، از يك ساختار سلسله مراتبي با دو روش انتخاب منبع به نام روش برنامه‌نويسي خطي ساده (SLP) و روش مبتني بر GrEA استفاده مي‌شود كه در آن ساختار سلسله مراتبي براي ارائه ارتباطات بين مراكز داده توزيع شده و روش‌ها براي انتخاب منابع بهينه از ميان مراكز داده استفاده مي‌شود. مهمترين ويژگي ساختار سلسله مراتبي جلوگيري از وقوع انباشت درخواست ها در يك مركز داده است كه منجر به افزايش نرخ يافتن VMهاي بهينه مي‌شود.مراكز داده بر اساس 4 نياز كاربر و همچنين ترافيك شبكه انتخاب شده است. در اكثر مطالعات بر روي ابرهاي توزيع شده جغرافيايي، يك نياز كاربر براي انتخاب بهينه منابع در نظر گرفته شده است. با اين حال، الزامات كاربر در نظر گرفته شده در اين مقاله، در دسترس بودن و قابليت اطمينان منابع بايد حداكثر شود و هزينه منابع و زمان پاسخ بايد به حداقل برسد و همچنين ترافيك شبكه به حداقل برسد. به حداكثر رساندن و به حداقل رساندن نيازها با يكديگر در تضاد هستند. بنابراين يك معاوضه بين آنها لازم است. سپس به دو مشكل اساسي خواهيم پرداخت كه رويكردهايي كه قبلا براي تخصيص منابع در سراسر ابرهاي جغرافيايي فدرال ارائه شده‌اند، دارند: (1) عدم توزيع مناسب درخواست هاي كاربر كه منجر به افزايش حجم و هزينه انتقال فايل و همچنين زمان پاسخگويي به درخواست هاي كاربر مي‌شود. (2) عدم اشتراك منابع مناسب بين درخواست ها
  • كليدواژه ها
    تخصيص بهينه منابع , رايانش ابري , ابرهاي توزيع‌شده جغرافيايي