سهيل گودرزوندچگيني

Advancements in Quasi-Zero Stiffness Torsional Vibration Isolators: Enhancing Stability an‎d Performance Through Nonlinear Mechanisms

ﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺟﺪاﺳﺎزﻫﺎي ارﺗﻌﺎﺷﯽ ﭘﯿﭽﺸﯽ ﺑﺎ ﺳﻔﺘﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺻﻔﺮ (QZS) مي ﭘﺮدازد ﮐﻪ ﺑﺎ ادﻏﺎم ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻫﺎي ﻓﻨﺮ ﺧﻄﯽ و ﻏﯿﺮﺧﻄﯽ، ﭘﺎﯾﺪاري ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ و ﮐﻨﺘﺮل ارﺗﻌﺎﺷﺎت را ﺑﻬﺒﻮد ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ. ﺟﺪاﺳﺎزﻫﺎي ﺧﻄﯽ ﺳﻨﺘﯽ در ﻣﺤﯿﻂ ﻫﺎي دﯾﻨﺎﻣﯿﮑﯽ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ دارﻧﺪ و اﻏﻠﺐ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﺸﺪﯾﺪ و ﺧﺮاﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. در ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺟﺪاﺳﺎزﻫﺎي QZS در ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻌﺎدل، ﺳﻔﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﺻﻔﺮ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﻨﺪ، ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻫﺎ اﻣﮑﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ را ﺑﺪون ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺟﺬب ﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻦ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﻪ ﻣﻌﺎدﻻت ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ رﻓﺘﺎر دﯾﻨﺎﻣﯿﮑﯽ اﯾﻦ ﺟﺪاﺳﺎزﻫﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﺗﺄﺛﯿﺮات ﺳﻔﺘﯽ ﺳﺨﺖ ﺷﻮﻧﺪه و ﻧﺮم ﺷﻮﻧﺪه را ﻣﻮرد ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ. ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻦ اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي ﺳﻔﺘﯽ، ﺑﻬﺒﻮد ﺟﺬب اﻧﺮژي و ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺷﺮاﯾﻂ ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﯿﻢ. اﻋﺘﺒﺎرﺳﻨﺠﯽ ﻣﺪل ﻣﺎ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻮﺟﻮد، اﺳﺘﺤﮑﺎم آن را ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮده و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺟﺪاﺳﺎزﻫﺎي QZS را در ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎﯾﯽ از ﻣﺎﺷﯿﻦآﻻت ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺗﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﻫﻮاﻓﻀﺎ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬارد. ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎي ﻣﺎ ﻧﻘﺶ ﺣﯿﺎﺗﯽ روشﻫﺎي ﻃﺮاﺣﯽ ﻧﻮآوراﻧﻪ و ﻣﻮاد ﺟﺪﯾﺪ در ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﺟﺪاﺳﺎزي

جداساز ارتعاشات پيچشي، , سفتي تقريباً صفر