9915

بررسي آمادگي پذيرش هوش مصنوعي در آموزش عالي با رويكرد فازي

كارشناسي

مهندسي صنايع

1404

دكتر سجادي

دكتر اميري

1404/08/04

دانشكده صنايع

Investigating the readiness to accept artificial intelligence in higher education with a fuzzy approach

پژوهش حاضر با هدف ارزيابي جامع آمادگي پذيرش هوش مصنوعي در دانشكده مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران انجام شده است. در اين تحقيق، از يك رويكرد تركيبي فازي بهره گرفته شده تا عوامل مؤثر بر آمادگي شناسايي، روابط ميان آن‌ها مدل‌سازي و در نهايت، يك برنامه استراتژيك براي ارتقاء آمادگي تدوين شود. اين روش‌شناسي با ادغام فرآيندهاي تحليل سلسله‌مراتبي فازي، نقشه شناختي فازي و تكنيك ديماتل، يك مدل جامع براي ارزيابي آمادگي در محيط دانشگاهي ارائه مي‌كند. اين مدل قادر به مديريت ابهام ذاتي در قضاوت‌هاي خبرگان و مدل‌سازي روابط پيچيده بين عوامل مختلف آمادگي است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه آمادگي كلي دانشكده براي پذيرش هوش مصنوعي در سطح «قوي» ارزيابي شده است، با مقدار نهايي 0٫771. تحليل نتايج، عامل‌هاي مربوط به زيرساخت‌هاي فني، رهبري و حمايت مديران و عوامل اخلاقي و محيطي را به عنوان اصلي‌ترين محرك‌هاي سيستم آمادگي شناسايي مي‌كند. ماتريس مديريت نيز با دسته‌بندي عامل‌ها بر اساس سهم آن‌ها در آمادگي و ميزان تأثيرگذاري، مشخص مي‌كند كه عامل‌هاي ناحيه «توجه بالا» بايد در اولويت سرمايه‌گذاري قرار گيرند. اين پژوهش، يك ابزار استراتژيك عملي براي مديران فراهم مي‌كند تا با تمركز بر عوامل كليدي و تخصيص بهينه منابع، آمادگي سازمان را ارتقاء دهند. پيشنهادهاي پژوهش‌هاي آتي شامل تكرار مدل در بافت‌هاي مختلف، انجام مطالعات طولي و ادغام متغيرهاي جديد مانند نقش اعتماد و حكمراني است.

آمادگي پذيرش هوش مصنوعي , آموزش عالي , تحليل سلسله‌مراتبي فازي , نقشه شناختي فازي , ديماتل , مدل تركيبي , برنامه استراتژيك