11741

تخمين عدم قطعيت در مسائل ارتعاشات غيرخطي معكوس

1398

حميد احمديان

مدلسازي يك مسئله ارتعاشي امري مهم در جهت شناخت سازه و پيش‌بيني رفتار آينده آن مي‌باشد. مدلسازي رياضي يا المان محدود از يك سازه نيازمند انجام آزمايشات مودال روي آن و يافتن خواص سازه از داده‌هاي آزمايش است.از طرفي وجود تغييرات در داده‌هاي آزمايش امري غيرقابل اجتناب است كه اين تغييرات مي‌تواند موجب ايجاد اختلافي بزرگ بين مدل ساخته شده و سازه اصلي گردد. تغييرات در داده‌ها مي‌تواند منشاهاي مختلفي نظير اشتباه در اندازه‌گيري، استفاده نادرست از سنسورها، تلورانس‌هاي ساخت و توليد، يكسان و يكنواخت نبودن خواص مواد استفاده شده را دربر مي‌گيرد. به طور كلي اين تغييرات به دو دسته قابل كاهش و غيرقابل كاهش تقسيم مي‌شوند. بسياري از موارد نظير ايرادات اندازه‌گيري و استفاده اشتباه از سنسور‌ها قابل كاهش بوده و مي‌توان با تكرار آزمايش آن را رفع كرد اما در مواردي نظير يكسان نبودن خواص مواد، اين تغييرات غيرقابل كاهش بوده و منجر به استفاده از رويكردي جديد در مدلسازي سازه به نام مدلسازي تصادفي مي‌گردد.در اين نوع مدلسازي برخلاف روش‌هاي سنتي (مدلسازي قطعي)، به خواص سازه يك مقدار مشخص اطلاق نمي‌گردد و به صورت يك بازه يا توزيع بيان مي‌گردد. بررسي روش‌هاي گوناگون اين مدلسازي و مقايسه آن‌ها موضوع اصلي اين پژوهش است

10/8/2020 12:00:00 AM

77748

1401/11/02

Uncertainty Quantification in Inverse Vibration Problems

ارتعاشات معكوس , بروزرساني مدل , به روزرساني مدل تصادفي , عدم قطعيت