12114

بررسي كاربرد نانومواد در رهايش داروي موضعي

1398

دكتر سيد مرتضي نقيب

دكتر مژگان حيدري

از آن¬جايي كه انتقال دارو به روش سيستميك اغلب منجر به واكنش¬هاي آلرژيك، تراكم در بافت سالم، نياز به مراجعه مكرر و مشكلات ديگر دارد به همين جهت محققان روش¬هاي مختلفي را براي كاهش عوارض و مشكلات ارائه دادند. يكي از اين روش¬ها دارو رساني موضعي است و استفاده از حامل¬هاي كاشتني در محل مورد نظر است. به طور مثال در درمان سرطان بعد از عمل جراحي به دليل ايجاد عفونت، جلوگيري از عود تومور و داروهاي ديگر، لازم است در محل جراحي داروهايي اعمال شوند. اما اين رهاسازي دارو تحت عوامل مختلفي با كنترل از خارج بدن يا تغيير فاكتورهاي داخل بدن انجام مي¬شود و هركدام به نوبه خود داراي معايب و مزايايي هستند. براي ساخت اين حامل¬¬ها مي¬توان از مواد مختلف در حالت¬هاي متفاوت تجزيه پذير و تجزيه ناپذير متناسب با نوع بيماري و محل كاشت استفاده كرد.

11/3/2020 12:00:00 AM

79136

1402/04/06

Investigation in Use of Nanomaterials in the Local Drug Delivery

دارورساني موضعي , ايمپلنت , سرطان , حامل¬هاي تجزيه¬پذير و تجزيه¬ناپذير

local drug delivery , implants , cancer , biodegradable and non-biodegradable carriers