12246

فناوري هاي نانوذرات پليمري در انتقال ژن و ژن درماني

1399

سيد مرتضي نقيب

ژن درماني به عنوان بخشي از انقالب در زيست شناسي سلولي و مولكولي در نيمه دوم قرن بيستم ظهور كرده است. در حالي كه ژن درماني هاي ويروسي استاندارد طاليي را از نظر كارايي نشان مي دهند، استفاده درماني از ويروس ها همچنان در سايه نگراني هاي ايمني قرار دارد. با توجه به فرصت فوقالعادهاي كه ژندرمانيها براي تأثيرگذاري بر پزشكي دارند، انگيزه زيادي براي كار به سمت ناقلهاي ويروسي ايمنتر و هدفمندتر و همچنين انجام تالشهاي موازي به سمت مهندسي سيستمهاي غير ويروسي كارآمدتر وجود دارد كه ميتوانند به ژن درماني ايمن و مؤثر در انسان دست يابند. سيستم هاي انتقال غير ويروسي به دليل پايين بودن سميتشان ، پتانسيل تحويل هدفمند، پايداري طوالني مدت، عدم ايمني زايي و هزينه توليد نسبتا پايين وارد صحنه شدند. پليمرها برخي از رايج ترين موادي هستند كه به عنوان نانوحامل براي انتقال دارو و ژن مورد مطالعه قرار مي گيرند. در اينجا قصد داريم به بررسي خواص پزشكي نانوذرات پليمري ، مسير هاي جذب سلولي )اندوسيتوز، فاگوسيتوز، پينوسيتوز، ميكروپينوسيتوز، ماكروپينوسيتوز( نانوذرات پليمري ، چالش هاي انتقال نانوذرات به سلول و سميت و مشكالت استفاده از آنها در پزشكي بپردازيم.

6/4/2022 12:00:00 AM

79446

1402/05/18

Polymer nanoparticle technologies for gene delivery and gene therapy

ژن درماني , ژن رساني , نانوذرات پليمري , سميت نانوذرات پليمري , پليمر هاي پاسخ دهنده به محرك , مسيرهاي جذب سلولي

Gene therapy , gene delivery , polymer nanoparticles , toxicity of polymer nanoparticles , stimulus-responsive polymers , Cellular uptake pathways