12419

مطالعه ايمپلنت‌هاي كامپوزيت پايه منيزيمي و پوشش دهي آنها

1399

دكتر محمد صديقي

امروزه بيش از دويست سال است كه از توليد فلز منيزيم مي گذرد تلاشهاي بسياري در جهت استفاده از منيزيم به عنوان فلز پايه ايمپلنتها صورت گرفته است. در دهه گذشته علم بيومواد پيشرفت بسياري در اصلاح و ارتقاء ايمپلنتهاي پايه منيزيمي داشته است و اين فلز به دليل ويژگيهاي ،فيزيكي شيميايي و زيست تجزيه پذيري خود همواره با چالشهايي روبرو بوده است كه استفاده از آن را بدون انجام برخي اصلاحات غير ممكن مي سازد. خوردگي سريع سطح ايمپلنت منيزيمي در محيط بدن و كاهش عمر خستگي منيزيم در محيط هاي خورنده، پژوهشگران را بر آن داشته است تا روشهايي براي افزايش مقاومت خوردگي و بهبود رفتار خستگي خوردگي منيزيم پيشنهاد دهند علاوه بر آن مسائل مهمي چون زيست تطبيق پذيري عدم سميت سلول ها، افزايش حيات سلول هاي زنده انتقال دارو براي بازيابي هرچه سريعتر عضو آسيب ديده و زيست تجزيه پذيري، اهميت و كيفيت اصلاحات صورت گرفته بر روي سطح منيزيم را دو چندان ميكند. روشهاي مختلفي عمرخستگي منيزيم را بهبود ميدهند و رشد تركهاي سطحي را به تاخير مي اندازند. پوشش دهي مواد پليمري زيست تطبيق ،پذير علاوه بر كاهش سطح تماس محلول خورنده با منيزيم در رشد و بهبود عضو آسيب ديده نقش دارد و توان جذب و انتقال مواد پروتئيني و دارويي را نيز دارند. نانو الياف پليمري به دليل نسبت سطح به حجم بالايي كه دارند ميتوانند سلولهاي استخواني بيشتري به خود جذب كنند. به دليل كارايي بهتر پوششهاي متخلخل در بهبود هرچه سريع تر ،استخوان استفاده از اين نوع پوشش ها گسترش يافته است نانواليافي كه به روش الكتروريسي توليد شده باشد يكي از مناسب ترين پوشش هاي متخلخل در اين مواد را ايجاد مي كنند.

6/10/2021 12:00:00 AM

80067

1402/07/12

خستگي- خوردگي منيزيم در محيط بدن , زيست تجزيه پذيري , زيست تطبيق پذيري , نانوپليمرها , فرآيند الكتروريسي