13057

بررسي روش‌هاي جهت‌يابي مبتني بر تنكي با استفاده از آرايه‌هاي Coprime در دو بعد

1398

دكتر محمد حسين كهايي

تخمين جهت ورود (DOA) ، به فرايند بازيابي زاويه‌ي ورود چندين موج يا منبع الكترومغناطيسي با توجه به خروجي تعدادي آنتن كه تشكيل يك حسگر آرايه‌اي مي‌دهند، گفته مي‌شود. در دهه‌هاي گذشته، به‌دليل كاربردهاي گسترده‌ي آن در حوزه‌هاي مختلفي از قبيل مخابرات بي‌سيم، مكان‌يابي منابع، سونار، جنگ الكترونيك راداري و مخابراتي، توجه بسيار زيادي را از سوي محققين به خود جلب كرده است. يكي از تكنيك‌هايي كه باعث بهبود تخمين مي‌شود، انتخاب نوع آرايش و كنار هم قراردادن عناصر آنتن گيرنده است. از انواع اين آرايش‌ها كه با استفاده از آن مي‌توان به درجه آزادي بالايي دست يافت، مي‌توان به آرايه‌هاي Coprime اشاره كرد كه مي‌توان از آن براي بهبود تخمين بهره گرفت. به اين منظور، مي‌توان از روش‌هاي زيرفضايي و يا روش‌هاي مبتني بر تنكي استفاده كرد. در روش‌هاي مبتني بر زيرفضا، اگرچه درجه آزادي بالايي حاصل مي‌شود؛ اما نياز به اطلاع از تعداد منابع داريم و همچنين پيچيدگي محاسباتي زياد است. بنابراين، به‌دليل برخي از اين محدوديت‌ها، از روش‌هاي مبتني بر تنكي استفاده مي‌كنيم. در روش‌هاي مبتني بر تنكي، دامنه‌ي پيوسته، به مجموعه‌اي از نقاط شبكه كه به‌صورت گسسته هستند، تبديل مي‌شود و DOA‌ها بايد روي اين نقاط از پيش تعريف‌شده شبكه قرار بگيرند كه در غير اين صورت، شاهد عدم تطابق خواهيم بود. بنابراين، براي جلوگيري از اين مشكل، از روش‌هاي خارج شبكه و بدون شبكه استفاده مي‌شود كه نيازي به تنظيم نقاط شبكه در آنها نيست. يكي ديگر از موضوعات مورد بحث، تخمين جهت ورود دوبعدي است كه در اين روش نيز مي‌توان با تعميم مدل به مدل تنك، به درجه آزادي بالايي دست يافت و براي كاهش محاسبات نيز مي‌توان از تكنيك‌هاي تكرارشونده استفاده كرد.

12/8/2021 12:00:00 AM

81900

1402/11/16

Sparsity based 2-D Direction-of-Arrival Estimation for Coprime Array

تنك، جهت ورود،

Coprime