14129

بررسي استخراج ميكروسرويس‌ها از برنامه‌هاي يكپارچه

1401

آقاي دكتر مهرداد آشتياني

از آنجاييكه پس از مدتي نرم‌افزارهاي قديمي و يكپارچه به حدي بزرگ مي‌شوند كه كار كردن با آن‌ها دشوار مي‌شود، بسياري از سازمان‌ها به سمت تجزيه‌ي آن‌ها به معماري ميكروسرويس جذب مي‌شوند. معماري يكپارچه، روش سنتي توسعه‌ي نرم‌افزار است كه تمامي عملكردها در يك برنامه واحد و يكپارچه تعبيه مي‌شوند. نرم‌افزار يكپارچه با وابستگي زياد و يا بسيار چسبيده طراحي شده است، به اين معني كه اگر يكي از مولفه‌ها حضور نداشته باشد، باقي برنامه اجرا و كامپايل نمي‌شود. به طور معمول، نرم‌افزارهاي قديمي هميشه در اندازه بزرگ و پيچيدگي‌هاي زياد رشد مي‌كنند، بنابراين پس از چند سال توسعه، نرم‌افزار يكپارچه‌ي وحشتناكي (از نظر بزرگي و پيچيدگي) به وجود مي‌آيد و معايب معماري يكپارچه وزن مزاياي آن را برتري مي‌دهد. رفع اشكالات و اضافه كردن ويژگي‌هاي جديد به چنين برنامه‌اي، عملياتي بسيار پيچيده و زمان‌بري است. به طور معمول، مقياس‌پذيري امكان‌پذير نيست يا نياز به كارهاي خيلي زياد و پيچيده‌اي دارد. در اين صورت، سازمان‌ها شروع به جستجوي يك راه حل و يك معماري جديد مي‌كنند. معماري ميكروسرويس يك راه جايگزين براي پاسخ به چالش‌هاي معماري يكپارچه با تجزيه يكپارچه به مجموعه‌اي از سرويس‌هاي كوچك و برقراري ارتباط بين آن‌ها از طريق مكانيزم سبك مانند REST API يا پيام‌ است. اين رويكرد امكان ساخت و نگهداري برنامه را به روشي ساده‌تر فراهم مي‌كند كه يك راه حل به قطعه‌هاي كوچكتر تقسيم شده و به صورت هماهنگ با يكديگر كار ‌كنند. همچنين تقسيم برنامه به ميكروسرويس‌هاي مستقل و مجزا، امكان مديريت آن‌ها را توسط تيم‌هاي جداگانه در سازمانِ توسعه نرم‌افزار فراهم مي‌كند و به آن‌ها امكان كار مستقل مي‌دهد. از آنجاييكه پس از مدتي نرم‌افزارهاي قديمي و يكپارچه به حدي بزرگ مي‌شوند كه كار كردن با آن‌ها دشوار مي‌شود، بسياري از سازمان‌ها به سمت تجزيه‌ي آن‌ها به معماري ميكروسرويس جذب مي‌شوند. معماري يكپارچه، روش سنتي توسعه‌ي نرم‌افزار است كه تمامي عملكردها در يك برنامه واحد و يكپارچه تعبيه مي‌شوند. نرم‌افزار يكپارچه با وابستگي زياد و يا بسيار چسبيده طراحي شده است، به اين معني كه اگر يكي از مولفه‌ها حضور نداشته باشد، باقي برنامه اجرا و كامپايل نمي‌شود. به طور معمول، نرم‌افزارهاي قديمي هميشه در اندازه بزرگ و پيچيدگي‌هاي زياد رشد مي‌كنند، بنابراين پس از چند سال توسعه، نرم‌افزار يكپارچه‌ي وحشتناكي (از نظر بزرگي و پيچيدگي) به وجود مي‌آيد و معايب معماري يكپارچه وزن مزاياي آن را برتري مي‌دهد. رفع اشكالات و اضافه كردن ويژگي‌هاي جديد به چنين برنامه‌اي، عملياتي بسيار پيچيده و زمان‌بري است. به طور معمول، مقياس‌پذيري امكان‌پذير نيست يا نياز به كارهاي خيلي زياد و پيچيده‌اي دارد. در اين صورت، سازمان‌ها شروع به جستجوي يك راه حل و يك معماري جديد مي‌كنند. معماري ميكروسرويس يك راه جايگزين براي پاسخ به چالش‌هاي معماري يكپارچه با تجزيه يكپارچه به مجموعه‌اي از سرويس‌هاي كوچك و برقراري ارتباط بين آن‌ها از طريق مكانيزم سبك مانند REST API يا پيام‌ است. اين رويكرد امكان ساخت و نگهداري برنامه را به روشي ساده‌تر فراهم مي‌كند كه يك راه حل به قطعه‌هاي كوچكتر تقسيم شده و به صورت هماهنگ با يكديگر كار ‌كنند. همچنين تقسيم برنامه به ميكروسرويس‌هاي مستقل و مجزا، امكان مديريت آن‌ها را توسط تيم‌هاي جداگانه در سازمانِ توسعه نرم‌افزار فراهم مي‌كند و به آن‌ها امكان كار مستقل مي‌دهد.

10/2/2024 12:00:00 AM

84864

1403/09/05

A survey on extracting microservices from monolithic applications

ميكروسرويس‌ها، برنامه‌هاي يكپارچه‌، كانتينرسازي، تجزيه‌ي سيستم قديمي

Microservices, Monolithic Applications, Containerization, Legacy System Decomposition