14833

بررسي معماري هاي محاسباتي مقياس پذير براي بهينه سازي تكاملي مقياس بزرگ

1403

دكتر شهريار‌هادي شاه‌حسيني

الگوريتم‌هاي تكاملي به عنوان يكي از روش‌هاي رايجي براي حل مسائل بهينه‌سازي شناخته مي‌شوند. سادگي در كنار عدم نياز به اطلاعات زياد از مسئله، باعث پرطرفدار بودن آن‌ها شده‌است. اين الگوريتم‌هاي برمبناي جمعيت با كمك آزمون و خطا و دادن شانس بيشتر به جواب‌هاي بهتر، سعي در يافتن بهترين جواب در فضاي مسئله مي‌كنند. با وجود عملكرد مثبت اين الگوريتم‌ها و موفقيت زياد در حل بسياري از مسائل، با پيچيده‌تر شدن مسائل، عملكرد آن‌ها نيز كاهش يافت و در نتيجه نيازمند به تغييراتي شدند كه خودشان را بتوانند با مسائل جديد تطبيق بدهند. اين مسائل الگوريتم‌ها را از دو جهت گستردگي جمعيت الگوريتم و توانايي جست‌وجو به چالش مي‌كشند و همچنين به دليل هزينه محاسباتي زياد سرعت اجراي الگوريتم را كاهش مي‌دهند. با اين حال روش‌هاي مطرح شده براي تقويت عملكرد اين الگوريتم‌ها توانسته‌اند عملكرد الگوريتم‌ها را تقويت كنند و از طرفي ديگر همچنان چالش‌هاي جديد در حال ايجاد شدن هستند كه اين موضوع باعث مي‌شود كه چشم‌انداز آينده اين حوزه نويد بخش روش‌هاي جديدتر براي حل مسائل باشد. واژه‌هاي كليدي : الگوريتم‌هاي تكاملي، گستردگي جمعيت، توانايي جست‌وجو، مسائل پيچيده

5/28/2025 12:00:00 AM

86938

1404/04/19

A Survey of Scalable Computational Architectures for Large-Scale Evolutionary Optimization

الگوريتم‌هاي تكاملي , مقياس‌پذير , معماري محاسباتي

evolutionary algorithm , Large-scale