15151

بررسي شبيه سازي هاي انجام شده بر روي دمپر هوشمند و كاربرد هاي آن

1403

دكتر سيد حسن هاشم آبادي

دمپرهاي هوشمند مبتني بر سيالات مغناطيسي به‌عنوان يكي از كارآمدترين ابزارهاي كنترل ارتعاشات در سامانه‌هاي مهندسي مدرن شناخته مي‌شوند. اين دمپرها با تكيه بر خاصيت تغييرپذيري تنش تسليم سيال تحت ميدان مغناطيسي، قابليت تنظيم‌پذيري بلادرنگ، مصرف انرژي اندك و ماهيت شبه‌فعال را فراهم مي‌آورند؛ ويژگي‌هايي كه موجب كاربرد گسترده‌ي آن‌ها در مهندسي عمران (جداسازي لرزه‌اي و ميراگرهاي سازه‌اي)، صنعت خودرو (سيستم تعليق نيمه‌فعال)، ماشين‌سازي دقيق و حتي سامانه‌هاي حساس نظامي شده است. هدف اين پژوهش مرور نظام‌مند شبيه‌سازي‌ها و مدل‌سازي‌هاي اخير روي دمپرهاي مغناطيسي و تحليل رويكردهاي بهينه‌سازي عملكرد آن‌ها است. در گام نخست، رفتار فيزيكي و رئولوژيكي سيال مغناطيسي تشريح مي‌شود؛ از جمله گذار نيوتني به غيرنيوتني و نقش تنش تسليم وابسته به ميدان (τy(B)) در شكل‌دهي منحني‌هاي نيرو _ سرعت و هيسترزيس نيرو _ جابجايي. سپس طبقه‌بندي مدل‌هاي متداول ارائه مي‌گردد: مدل‌هاي مبتني بر فيزيك (مانند بينگهام و هرشل _ بالكلي با پارامترهاي وابسته به چگالي شار مغناطيسي) و مدل‌هاي پديده‌شناختي (مانند بوك _ ونِ اصلاح‌شده براي بازتوليد دقيق هيسترزيس و پسماند). در ادامه، چارچوب‌هاي چندفيزيكي در كامسول بررسي مي‌شود كه در آن كوپل مغناطيسي_جريان سيال_فيزيك جامدات به‌كمك ماژول ميدان‌هاي مغناطيسي و جريان غيرنيوتني مدل‌سازي شده و وابستگي τy به B با استفاده از منحني‌هاي B–H مواد مغناطيسي هسته اعمال مي‌گردد. راهبردهاي اعتبارسنجي نيز بر مبناي مقايسه‌ي نيروهاي شبيه‌سازي‌شده با نتايج آزمايشگاهي، تحليل خطاي RMSE و بازتوليد دقيق محدوده‌ي ديناميكي و حلقه‌هاي هيسترزيس مرور شده است.

10/8/2025 12:00:00 AM

87799

1404/07/29