16619

بررسي عوامل مؤثر بر چسبندگي و اتصال بين ميلگرد فولادي و بتن

1401

اصغر حبيب نژاد كورايم

بتن يكي از مصالح پركاربرد در ساخت‌وساز در سراسر جهان است. از زمان آماده‌شدن بتن براي اولين‌بار در قرن هجدهم، بتن تنها شاهد افزايش مداوم تقاضا در كاربردهاي ميداني بوده است كه اين تقاضا ايجاب مي‌كند تا همواره به فكر بهبود كيفيت بتن و استفاده از مصالح مرغوب‌تر و كارآمدتر باشيم. بتن داراي مقاومت فشاري بالا ولي مقاومت كششي كم است، به‌طوري كه مقاومت كششي آن تقريباً 10 برابر كمتر از مقاومت فشاري آن است. به همين دليل استفاده از بتن مسلح با تركيب بتن و ميلگرد سعي در كاهش ضعف كششي بتن دارد و همين امر موجب مي‌شود تا كيفيت ميلگرد، نوع، ابعاد و شكل هندسي آن بر كيفيت سازه تأثير بسزايي داشته باشد. استفاده هم‌زمان از اين دو ماده چالش‌هايي را به همراه دارد كه با رفع اين چالش‌ها مي‌توان در بهبود كيفيت سازه تلاش كرد. چالش اساسي در استفاده هم‌زمان بتن و ميلگرد جدا از اهميت كيفيت و مرغوبيت هر يك از اين مواد، اتصال اين دو ماده با يكديگر است. اين اتصال به پارامترهاي متعددي مانند نوع بتن و ميلگرد، اندازه ميلگرد، شرايط محيطي و غيره بستگي دارد كه محققان در سراسر جهان كوشيده‌اند تا با شناسايي اين عوامل و شناخت راه‌هاي بهبود اين پارامترها به جامعه مهندسي در ساخت سازه‌هاي مرغوب كمك كنند. در اين تحقيق با بررسي مطالعات انجام‌گرفته در زمينه اتصال و چسبندگي ميلگرد فولادي و بتن به عوامل مؤثر بر اين اتصال و چسبندگي پرداخته شده است. در اين مطالعه يافته شد كه خارج از نوع بتن با افزايش عيار و پوشش بتن و همچنين افزايش نسبت آب به سيمان تا يك مقدار بهينه، استفاده از ميلگرد هاي آجدار با قطرهاي كمتر و طول اتصال كوچكتر در بهبود مقاومت اتصال موثر است.

11/19/2023 12:00:00 AM

89080

1404/10/03