-‎--‎--

از زماني كه اسپوتنيك (1) اولين گردش مداري خود را به دور زمين انجام داد دانشمندان به طور مداوم به دنبال روش‌هاي جديد با تاكيد بر مقرون به صرفه بودن روش‌ها براي قرار دادن ماهواره در فضا هستند. يكي از اين روش‌ها قراردادن ماهواره در مدار‌‌نهايي توسط انتقال‌هاي مداري است. در اين روش ابتدا ماهواره در مدار پاركينگ قرار مي‌گيرد سپس توسط مانورهاي مداري درمدار‌‌نهايي قرار مي‌گيرد. اين انتقال با دو مدل انجام مي‌شود كه در مدل اول انرژي مورد نياز توسط سوخت‌هاي شيميايي تامين مي‌شود. اين امر منجربه افزايش وزن ماهواره شده كه مطلوب نيست. به اين روش انتقال مداري تراست بالا گفته مي‌شود. در مدل دوم انرژي مورد نياز توسط خورشيد و پنل‌هاي خورشيدي تامين مي‌شود كه دراين مدل ماهواره فقط در زماني كه ديد مستقيم به خورشيد داشته باشد انرژي مورد نياز براي ايجاد تراست براي مانورهاي مداري را دارد. به عبارت ديگر ماهواره در هنگام سفر از ميان سايه‌‌ و نيم‌سايه زمين انرژي لازم براي انجام تراست مورد نياز براي مانور‌هاي مداري را ندارد. بنابراين در نظر گرفتن اثرات سايه و نيم‌سايه در مسائل انتقال مداري تراست پايين يك جنبه حياتي براي برنامه‌ريزي و بهينه سازي ماموريت ماهواره است كه براي اين امر تعيين هندسه سايه و نيم سايه و مدت زمان حضور و خروج ماهواره از آن و هندسه انتقال مداري ماهواره امري ضروري است.

7/11/2023 12:00:00 AM

89206

1404/10/09

Low thrust orbital transfer considering shadow effects

انتقال مداري تراست پايين , اثر سايه و نيم‌سايه , بهينه سازي مستقيم و غير‌مستقيم , كنترل بهينه

Low thrust orbital transfer , shadow an‎d penumbra effects , direct an‎d indirect optimization , optimal control