16935

ارائه يك روش براي ارزش گذاري پروژه هاي گردشگري با رويكرد روش گزينه‌هاي واقعي (مطالعه موردي: مجموعه گردشگري پنگوئن كيش)

1401

دكتر مصطفي جعفري

-

در كسب و كار امروزي، خلق ارزش ضرورتي اساسي محسوب مي‌شود. به همين منظور مدل‌هاي ارزش‌گذاري متنوعي با هدف درك و فهم كسب و كارها، برنامه استراتژيك شركت‌ها و پروژه‌ها تاكنون شناخته شده‌اند. از سوي ديگر، با توجه به محدوديت‌هاي مالي افراد، سازمان‌ها، شركت‌ها و ...، انتخاب مناسب‌ترين پروژه به منظور سرمايه‌گذاري و يا خريد سهام پروژه توسط سرمايه‌گذاران و يا فروش سهام پروژه توسط مالكان و سهامداران پروژه با هدف جذب سرمايه، از اهميت بالايي برخوردار است. به همين جهت يكي از عوامل مهم در تصميم‌گيري سرمايه‌گذاران و سهامداران پروژه، تعيين ارزش واقعي پروژه است. در اين مرحله است كه مفهوم ارزش‌گذاري پروژه تعريف مي‌شود. ارزش‌گذاري پروژه به تجزيه و تحليل پروژه‌هاي سرمايه‌گذاري به منظور تعيين منافع و همچنين هزينه‌هاي سرمايه‌گذاري اشاره دارد. بر اساس مجموعه دانش مديريت پروژه (PMBOK1)، پروژه "يك تلاش موقتي كه براي ايجاد يك محصول، خدمت و يا نتيجه منحصر به فرد انجام مي شود"، تعريف و به پنچ گروه فرآيندي آغازين، برنامه‌ريزي، اجرا، نظارت و كنترل و اختتاميه تقسيم مي‌شود. بنابراين به دليل ماهيت منحصر به فرد بودن پروژه‌ها و به تبع آن عدم قطعيتي كه در پروژه ايجاد مي‌شود، چالش اساسي در حوزه ارزش‌گذاري پروژه‌ها، شناسايي عوامل تاثيرگذار بر ارزش پروژه‌ها است. به همين منظور تاكنون مدل‌هاي ارزش‌گذاري متنوعي ايجاد شده‌اند. اين مدل‌ها به طور كلي به دو دسته مدل‌هاي ايستا و پويا تقسيم‌بندي مي‌شوند. روش ارزش خالص فعلي و روش نرخ بازگشت داخلي به دليل ثابت فرض كردن ارزش جريان درآمدها و مسير پروژه در دسته مدل‌هاي ايستا قرار مي‌گيرند و نيز روش‌هايي چون روش درخت تصميم‌گيري و يا روش شبيه‌سازي مونت‌كارلو كه ميزان درآمد و مسير ادامه پروژه را احتمالي در نظر مي‌گيرند، در رديف (گروه) مدل‌هاي پويا دسته‌بندي مي‌شوند. اما به طور كلي هر دو دسته مدل‌هاي ايستا و پويا روش‌هاي سنتي ارزش‌گذاري هستند. ضعف اساسي روش‌هاي سنتي ارزش‌گذاري پروژه‌، ناديده گرفتن انعطاف مديران در طول عمر پروژه است. چرا كه انعطاف پذيري يا اختيارات مديران در طول عمر پروژه، با ايجاد تغييرات در مسير پروژه، ارزش پروژه را به شكل قابل توجهي تحت تاثير قرار مي‌دهد. از سوي ديگر نيز، در سال‌هاي اخير، حوزه سرمايه‌گذاري و تامين مالي پروژه‌ها، به دليل افزايش پيچيدگي و پويايي شرايط حاكم بر فعاليت‌هاي اقتصادي و مالي و تبع آن افزايش ريسك تصميم‌گيري در اين حوزه‌ها، احساس نياز به روش‌ها و مدل‌هاي تحليلي پيشرفته‌تري به منظور ارزيابي دقيق‌تر طرح‌ها و پروژه‌ها پيدا كرده است. از راه حل‌هايي كه در سال‌هاي اخير به منظور رفع اين نياز پيشنهاد شده است مي‌توان به روش اختيارات واقعي كه از ابزارها و روش‌هاي محاسبه ارزش اختيار در بازارهاي مالي است، اشاره كرد. لذا موضوع اين پژوهش، ارزش‌گذاري پروژه‌هاي خاص گردشگري كه خود داراي عدم قطعيت بالايي هستند، با هدف خريد سهام اين دسته از پروژه‌ها توسط سرمايه‌گذاران به منظور سرمايه‌گذاري و فروش آن توسط سهامداران به منظور تامين مالي پروژه در سه فاز برنامه‌ريزي، اجرا و پايان پروژه، مي‌باشد. در فصل اول به معرفي اجمالي انواع روش‌هاي ارزش‌گذاري پروژه و مفاهيم كلي و در فصل دوم به پيشينه مسئله مورد مطالعه پرداخته مي‌شود.

6/23/2024 12:00:00 AM

89890

1404/11/07