در دهه اخير، بيماري‎هاي قلبي (CVD ) علت اصلي مرگ و مير در سراسر جهان مي‎باشد. تشخيص اين بيماري‎ها بيشتر از طريق بررسي و تجزيه و تحليل تصاوير تشديد مغناطيسي قلب(CMR يا MRI) ، توموگرافي كامپيوتري(CT) يا اكوكارديوگرافي صورت مي‎گيرد. با مشاهده برخي توالي‎هاي تصاوير، اطلاعات كيفي درباره عملكرد قلب بدست مي‎آيد. به منظور اضافه نمودن معيارهاي كمّي براي انداز‎ه‎گيري عملكرد فيزيكي قلب و يا بررسي دقيق‎تر وضعيت قلب، لازم است مرز حفره‎ها به درستي تعيين گردد كه به اين كار در حوزه پردازش تصاوير، ناحيه‎بندي گويند. انجام اين وظيفه به‎صورت دستي بسيار زمانبر و خسته كننده مي‎باشد. بنابراين استفاده از يك روش ناحيه‎بندي قابل اعتماد و خودكار، مي‎تواند راه‎گشا باشد. تاكنون روش‎هاي متعددي براي ناحيه‎بندي قلب مطرح شده است. در اين گزارش به تعدادي از آن‎ها پرداخته خواهد شد. يكي از مهم‎ترين روش‎هاي مورد بررسي، روش‎هاي مبتني بر مدل‎هاي تغيير شكل پذير (كانتور فعال ) هستند. كانتور‎هاي فعال منحني‎هايي هستند كه در حوزه تصوير تعريف شده و مي‎توانند تحت تاثير نيروهاي داخلي و خارجي حركت كنند و در جهت كمينه‎سازي انرژي تكامل يابند. روش ديگري كه براي ناحيه‎بندي مي‎تواند مورد استفاده قرار گيرد، روش مبتني بر اطلس است كه از اطلاعات حاصل از يك يا چند تصوير به نام اطلس براي برچسب زدن به هر پيكسل از تصوير هدف استفاده مي‎شود. روش ديگر، مبتني بر مدل است. در اين روش ها فرض مي‎شود ساختار مورد نظر يك شكل هندسي تكراري دارد و مي‎توان يك مدل احتمالاتي براي توصيف تغييرات شكل درنظر گرفت و سپس در حين ناحيه‎بندي يك تصوير، با استفاده از اين مدل محدوديت‎هايي را اعمال كرد. كليد واژه: ناحيه‎بندي، تصوير تشديد مغناطيسي، تصوير توموگرافي كامپيوتري، مدل‎هاي تغيير شكل‎پذير، اطلس، روش‎هاي مبتني بر مدل

11/14/2018 12:00:00 AM

57405

1397/09/04