در اين سمينار، يك زنجيره تامين دوسطحي متشكل از يك توليدكننده به عنوان عضو بالادست و يك خرده‏فروش به عنوان عضو پايين دست در نظر گرفته شده است كه به دنبال هماهنگ كردن تصميمات آنها در راستاي افزايش يود زنجيره تامين كل هستيم. در اين مسئله، يكپارچه كردن سياست‏هاي قيمت‎گذاري و سفارش‎دهي به طور همزمان مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور، ابتدا، حالات تصميم‎گيري غيرمتمركز و متمركز را شرح داده‎ايم. تحت مدل غيرمتمركز، خرده‏فروش براي بدست آوردن سهم مطلوبي از بازار، يك قيمت مناسب و سطح موجودي كافي براي مشتريان مهيا مي‎نمايد. خرده‎فروش روي سياست‎هاي بازپرسازي موجودي، قيمت‎گذاري و سفارش‎دهي تصميم‎گيري مي‎كند. تصميمات خرده‎فروش ممكن است روي سودآوري توليدكننده و زنجيره تامين كل اثر بگذارد. به طور واضح، مدل متمركز نيز منجر به بهبود سودآوري زنجيره تامين كل مي‎شود. اگر ساختار متمركز باعث زيان خرده‏فروش شود، خرده‎فروش از شيفت كردن تصميماتش از حالت غيرمتمركز به حالت متمركز امتناع خواهد كرد. در اين حالت، با استفاده از قرارداد‎هاي هماهنگي به عنوان رويكردهاي انگيزشي، تصميمات اعضا در حالت غيرمتمركز را هماهنگ‎سازي مي‎نماييم. قراردادها توسط توليدكننده به خرده‎فروش جهت ترغيب او براي تعيين قيمت خرده‎فروشي و قيمت سفارش‎دهي در راستاي اهداف زنجيره تامين كل پيشنهاد شده‎ است. قرارداد‎هاي مورد نظر قدرت چانه‎زني اعضاي زنجيره تامين را جهت تقسيم سود اضافي بدست آمده از حالت متمركز با استفاده از استراتژي تسهيم درآمد در نظر گرفته شده است.

10/4/2016 12:00:00 AM

58265

1397/10/04