6907

مطالعه حذف نيتروژن از فاضلاب با استفاده از راكتورهاي بيوفيلمي

97-98

دكتر مريم حسني زنوزي

اين تحقيق باهدف بررسي فرايند هاي حذف نيتروژن با استفاده از سامانه‌هاي رشد چسبيده انجام‌شده است. لجن فعال، فنّاوري رايج تري در تصفيه ي فاضلاب شهري و صنعتي است اما استفاده از فنّاوري‌هاي بيوفيلمي رشد روزافزون‌تري دارد. فرايندهاي بيوفيلم ها سطح ويژه بزرگي ايجاد مي كنند كه قادر است سلول‌هاي زيادي را به خود نگه دارد و درنتيجه از راكتور هاي كوچك‌تري استفاده مي نمايد. همچنين در برابر شوك مواد سمي مقاوم‌تر بوده و مي توان با استفاده از آن‌ها شوره سازي و شوره زدايي را هم‌زمان در يك راكتور انجام داد. از فنّاوري‌هاي رايجي كه از فرايند بيوفيلمي استفاده مي كنند مي‌توان به صافي چكندِ، فيلتر بيولوژيكي دوار، اختلاط لجن فعال و رشد چسبيده، راكتور بيوفيلمي با بستر متحرك، راكتور ناپيوسته متوالي با بستر متحرك، راكتور ناپيوسته بيوفيلمي متوالي، راكتور بيوفيلمي هوادهي شده غشايي و راكتور بيوفيلمي حامل-هاي معلق اشاره نمود. استفاده از هيچ‌كدام از اين فنّاوري‌ها بر ديگري ارجحيت ندارد و بسته به نوع و مقدار فاضلاب و محدوديت هاي اجرايي ممكن است از هركدام استفاده شود. عوامل متعددي بر راندمان حذف نيتروژن مؤثرند كه از مهم ترين آن‌ها مي توان غلظت اكسيژن محلول، سن لجن، نسبت COD/N، دما، نسبت C/P، زمان ماند هيدروليكي، pH و شوري را نام برد. با افزايش اكسيژن محلول، فرايند به سمت شوره سازي بيشتر و با كاهش آن به سمت شوره زدايي بيشتر حركت مي كند به‌طوري‌كه در غلظت اكسيژن محلول بهينه‌اي در حدود 2٫5 ميلي گرم بر ليتر مي توان در يك راكتور به راندمان حذف نيتروژن كل بهينه دست‌يافت. با افزايش سن لجن، BOD خروجي كاهش و نيتروژن كل محلول افزايش مي يابد. با افزايش نسبت COD/N، راندمان حذف نيتروژن تا مقدار بهينه حدود 10 الي 11، افزايش و سپس كاهش مي يابد. شوري نيز اثري مشابه داشته و تا مقدار حدود 5/4 ميلي‌گرم بر ليتر راندمان حذف نيتروژن را افزايش و سپس كاهش مي دهد.

3/16/2019 12:00:00 AM

66781

1398/10/11

حذف بيولوژيكي نيتروژن , عوامل مؤثر بر حذف بيولوژيكي نيتروژن , بيوفيلم , شوره سازي , شوره زدايي