• شماره ركورد
    9921
  • عنوان
    بررسي مطالعات انجام گرفته در خصوص تاثير شرايط تكيه-گاهي بر روي رفتار خطوط ريلي نردباني
  • سال تحصيل
    1400
  • استاد راهنما
    جناب آقاي دكتر جبارعلي ذاكري سردرودي و جناب آقاي دكتر حميدرضا حيدري نوقابي
  • چکيده
    امروزه عليرغم توسعه¬هاي مختلفي كه براي خطوط ريلي بالاستي و دالخط اتفاق افتاده است، همچنان نياز به كاهش عمليات نگهداري و تعمير، افزايش ايمني سير قطار و ارتقاي سطح سازگاري با محيط زيست احساس مي¬شود. در سال¬هاي اخير توسعه خطوط نردباني (Ladder Track) كه تحت عنوان تراورس¬هاي نردباني (Ladder Sleeper) نيز شناخته مي¬شوند به عنوان نسل جديد خطوط ريلي مورد توجه قرار گرفته است. ساختار اصلي خطوط ريلي نردباني، متشكل از يك سيستم با تراورس هاي طولي (بتني پيش¬تنيده) جهت حمايت و پشتيباني بهتر ريل¬ها مي¬باشد. از جمله مزاياي استفاده از اين نوع خط مي¬توان به افزايش پايداري خط در مقابل جابجايي¬هاي طولي و عرضي، كنترل ارتعاشات ناشي از حركت قطار، كاهش خطر كمانش خط، اطمينان بيشتر از ايمني سير حركت قطار و سازگاري بهتر با محيط زيست اشاره نمود. علاوه بر اين به دليل ساختار تراورس¬هاي طولي، پتانسيل جهت كاهش بارهاي ديناميكي روي بالاست و بستر در اين سيستم خط ريلي وجود دارد. با توجه به گستردگي مزايا و امتيازاتي كه مي¬توان در صورت استفاده از خطوط نردباني انتظار داشت و نيز تنوع استفاده و كاربرد از اين نوع سيستم ريلي در خطوط راه آهن شهري و بين شهري و از آنجايي¬ كه در ادبيات فني اثرات و ويژگي¬هاي اين نوع خطوط بصورت محدود مورد بررسي قرار گرفته است تلاش شد تا با مطالعه تجربيات بين¬المللي در اين خصوص، اين موضوع مورد مطالعه قرار گرفته و خواص و ويژگي¬هاي رفتاري و ديناميكي آن بيشتر شناخته شود. لذا در سمينار حاضر با مروري بر ادبيات فني موضوع سعي شده است تا تمامي بررسي¬هاي تحليلي، عددي و آزمايشگاهي انجام شده تاكنون بر روي اين نوع سيستم ريلي و تاثير آن بر رفتار ديناميكي خط و اجزاي آن جمع¬آوري و مطالعه شود. در اين راستا انواع مطالعات انجام گرفته بر روي سيستم خطوط نردباني بر مبناي نوع شرايط تكيه¬گاهي خطوط به سه دسته كلي شامل روسازي نردباني بالاستي، دالخط¬هاي نردباني و خطوط نردباني شناور تقسيم بندي و سپس نتايج تحقيق¬هاي انجام گرفته توسط محققين مختلف در هر يك از اين زمينه ها ارائه شد. برخي از نتايج بدست آمده توسط محققين مختلف به اين شرح است كه: مسير نردباني بالاستي در كاهش ارتعاش در سرعت و فركانس بالا موثر است، تغييرشكل، سرعت و پاسخ شتاب اجزاي مسير نردباني بسيار كم‌تر از خط بالاستي معمولي است، مسير نردباني بالاستي مي‌تواند باعث كاهش ارتعاشات تا حدود 10.2-5.8 دسيبل شود، خط نردباني بالاستي با عناصر الاستيك مي‌تواند اثر كاهنده ارتعاش موثري در محدوده فركانسي 30 و 100 هرتز فراهم نمايد، طول تراورس¬هاي نردباني بر روي رفتار ديناميكي خط تاثيرگذار است به طوري كه تغييرمكان ريل در وسط دهانه براي خط با واحدهاي نردباني كوتاه¬تر، بزرگتر است. با استفاده از تراورس نردباني، مقاومت جانبي خط افزايش مي¬يابد كه سهم وجوه داخلي، خارجي و كف تراورس از تحمل بارهاي جانبي بترتيب 62%، 29% و 9% مي¬باشد. بنابراين، كاربرد مواد سنگين¬تر به عنوان بالاست آخوري مي¬تواند يك راه حل كارآمد به منظور بهبود مقاومت جانبي تراورس باشد. دالخط¬هاي نردباني نيز در مقايسه با دالخط¬هاي معمولي داراي ويژگي¬هاي ديناميكي قابل توجهي مي¬باشند و به طور كمي تاييد شده است كه مسير نردباني شناور در مقايسه با خطوط غير بالاستي رفتار زيست¬محيطي بهتري را نشان مي¬دهد.
  • نام دانشجو

    نرجس آقا براتي

  • تاريخ ارائه
    10/30/2021 12:00:00 AM
  • متن كامل
    72656
  • پديد آورنده

    نرجس آقابراتي

  • تاريخ ورود اطلاعات
    1400/08/03
  • كليدواژه هاي فارسي
    سيستم روسازي نردباني، تراورس¬هاي نردباني، خطوط بالاستي نردباني، دالخط نردباني، خطوط شناور، سختي تكيه¬گاهي