10083

10083

طراحي و شبيهسازييك شبكه بر تراشهي كارا با راهگزيني تركيبي

كارشناسي ارشد

مهندسي كامپيوتر - گرايش معماري سيستم¬هاي كامپيوتري

فروردين ماه 1391

فروردين ماه 1391

دكتر محمود فتحي-دكتر رضا برنگي

دكتر مهدي مدرسي

چكيده در اين پژوهش ابتدا نقاط ضعف روش¬هاي راه¬گزيني موجود بررسي شده است. سپس يك روش راه¬گزيني ارائه شده كه در عين سادگي در پياده¬سازي، نيازهاي ارتباطات بلادرنگ و جرياني را برآورده سازد. روش ارائه شده، كيفيت خدمات متفاوتي را براي پيام¬ها در نظر مي¬گيرد. براي پياده¬سازي طرح پيشنهادي، هسته-هاي پردازشيِ توليد كننده¬ي ترافيك، سطح خدمات پيام را مشخص مي¬كنند. اين كار با نشاندنِ يك بيت در فليت سرآيند انجام مي¬شود. رفتار مسيرياب¬ها با بسته¬هاي با اولويت متفاوت است. در طول مدتي كه يك بسته با اولويت بالاتر از مسيرياب مي¬گذرد، تمام منابع شبكه به اين بسته اختصاص داده مي¬شود. بنابراين تخصيص راه¬گزين و كراس¬بار با رسيدن بسته انجام مي¬شود و سپس تمام قسمت-هاي داخلي مسيرياب خاموش شده يا به حالت آماده به كار مي¬روند تا تمام بسته از مسيرياب بگذرد.بعد از عبور فليت پي¬آيند، مسيرياب¬ها به حالت عادي خود باز مي¬گردند. طول بسته¬هاي با اولويت نسبت به بسته¬هاي عادي بزرگ¬تر است. دليل اين امر را مي¬توان جرياني بودن اين پيام¬ها، و كاستن از سربار تسهيم منابع دانست. طول بيشترِ پيام¬هاي با اولويت بالا گرچه با كاستن اين سربار به افزايش بازده كمك مي¬كند، اما درصورت افزايش بيش از حد طول پيام، باعث گرسنگي پيام¬هاي ديگر در دستيابي به منابع شبكه مي¬شود. از طرفي كوچك بودن اين پيام¬ها باعث افزايش ميانگين تاخير مي¬شود. شبيه¬سازي و يا آگاهي از شرايط شبكه (از جمله محل قرارگيري هسته¬ها و مشخصات ترافيك آن¬ها) براي ما اين امكان را فراهم مي¬كند تا محدوده¬ي مناسبي براي حجم بسته¬هاي با اولويت بيابيم. گرچه در هر حال استفاده از اين روش باعث كاهش توان مصرفي مي¬شود، اما نگاشت نامناسب وظايف و انتخاب نامناسب طول بسته¬ها به راحتي موجب مي¬شود كه تاخير متوسط پيام¬هاي عادي در شبكه افزايش شديدي داشته باشد. اين مورد بزرگ¬ترين ضعف طرح پيشنهادي است. در بخش كارهاي آينده راه¬حلي مقياس¬پذير براي برطرف كردن اين مشكل مطرح شده است. واژه‌هاي كليدي:شبكه¬برتراشه، راه¬گزيني بسته، راه-گزيني مداري