10113

10113

ارائه مدلي براي مسئله مكان يابي – مسيريابي با در نظر گرفتن پنجره هاي زماني فازي

درجه كارشناسي ارشد

مهندسي صنايع گرايش سيستم هاي اقتصادي و اجتماعي

اسفند ماه 1390

اسفند ماه 1390

دكتر فرناز برزين پور

چكيده در سه دهه اخير بهينه سازي يكپارچه سيستم هاي لجستيكي به يكي از مهم ترين مسائل در مديريت زنجيره تامين تبديل شده است. در رويكرد يكپارچه، مجموعه اي از تصميمات سطح استراتژيك، تاكتيكي و عملياتي بصورت همزمان اتخاذ مي شوند واين رويكرد مانع از رسيدن به بهينگي محلي مي شود. يكي از مسائل يكپارچه در حوزه لجستيك، مكان يابي – مسيريابي مي باشدكه شامل انتخاب مكان تسهيلات، تخصيص مشتريان به تسهيلات و مسيريابي وسائل نقليه با هدف حداقل نمودن هزينه ها مي باشد. در اين تحقيق مدلي جديد براي مسئله مكان يابي – مسيريابي ارائه شده است و در آن براي هر مشتري پنجره زماني فازي در نظر گرفته شده است كه در واقع مجموعه فازي سطح رضايت مشتري از زمان دريافت خدمت مي باشد. علاوه بر اين، مسيريابي از نوع آميخته و اندازه ناوگان مي باشد و جمع آوري و تحويل همزمان نيز در نظر گرفته شده است. در اين مدل هدف، حداقل نمودن هزينه هاست بطوري كه حداقل سطح رضايت مشتريان برآورده شود. علاوه بر اين با توجه به اين كه مسئله از نوع NP-hard مي باشد، يك الگوريتم ژنتيك براي حل مدل ارائه شده است و نيز با در نظر گرفتن جست وجوي محلي در الگوريتم ژنتيك،الگوريتم ممتيك نيز بعنوان يك روش حل ديگر مورد بررسي قرار گرفته است. با توجه به نتايج،زمان اجراي الگوريتم هاي پيشنهادي نسبت به حل كنندهCPLEXناچيز مي باشد و الگوريتم ممتيك در مقايسه با الگوريتم ژنتيك زمان اجرا را افزايش داده اما از طرفي در تكرار كمتري به همگرايي مي رسد. واژه‌هاي كليدي:مكان يابي تسهيلات، مسيريابي وسيله نقليه، پنجره زماني فازي، الگوريتم ژنتيك، الگوريتم ممتيك