10271

10271

دانشكده معماري دانشگاه قم با هدف ارزش گذاري به اصول معماري پايدار به منظور افزايش تعاملات اجتماعي

كارشناسي ارشد

معماري - فضاهاي آموزشي و فرهنگي

اسفندماه 1390

اسفندماه 1390

دكتر فرهنگ مظفر

دكتر مجيد صالحي نيا

رشد اجتماعي و عاطفي و كنش‌هاي اجتماعي مؤثر در تعاملات، مستلزم كسب مهارت‌هاي اجتماعي و برقراري رابطه‌اي پويا و متقابل – حداقل در سطح بين فردي- است. در محيطهاي دانشگاهي، بالاخص فضاهاي آموزش معماري، تعامل، نقش محوري را در تأثيرگذاري بر يادگيري و عملكرد دانشجويان دارد. وليكن درحال حاضر، فضاي تعاملات اجتماعي و كنش متقابل در برابر پايبندي به روش هاي آموزشي فردگرا و استفاده از مكان‌هاي تعريف نشده به عنوان فضاي آموزش سرمايه‌هاي اجتماعي آينده ناديده گرفته شده است. روابط اجتماعي در محيط جمعي دانشگاه، علاوه بر رسيدن به ارزش هايي همچون تقويت فرايندهاي جامعه پذيري با افزايش تعاملات روياروي، تقويت هويت مشترك مبتني بر اعتماد و صميميت، تقويت مهارت هاي اجتماعي و افزايش نقش فعاليت‌هاي جمعي و كارگروهي در دوران تحصيل، پيامدهاي شناختي و رفتاري نيز دارند. يكپارچگي اجتماعي و آموزشي دانشجويان بر پيشرفت تحصيلي و ميزان خود اثر‌بخشي آنان تأثير داشته و تلاش و مشاركت علمي بيشتري را موجب مي شود. تعاملات، بيش از هر فعاليت ديگر متأثر از محيط خواهند بود. تجربه محيط‌هاي جمعي مطلوب علاوه برامكان برقراري روابط اجتماعي بر كارايي و تمركز شخص مي‌افزايد و حتي مي‌تواند بر بازسازي روحي وي مؤثر باشد. در حاليكه تجربه محيط‌هاي نامطلوب مي‌تواند موجبات گسست مكاني را فراهم آورد. پرداختن به ارزش‌هاي پايداري اجتماعي از طريق معماري محيط و منظر در دانشكده، مي‌تواند علاوه بر آموزش غير مستقيم اين مفاهيم، با ايجاد فضاهاي اجتماعي- فرهنگي براي دانشجويان محيط دانشگاه را در ابعاد اجتماعي پايدارتر سازد. اين رساله از طريق جمع آوري اطلاعات اسنادي و كتابخانه‌اي و مقايسه و تطبيق آن‌ها پيرامون موضوع، به بررسي نحوه تأثير محيط بر رفتارهاي اجتماعي انسان و بيان لزوم ايجاد فضاهاي جمعي در دانشكده معماري و افزايش كيفيت آن‌ها از طريق توجه به عوامل گوناگون مداخله گر، بالاخص عناصر كالبدي- فيزيكي تا سطح فضاهاي مطلوب اجتماع پذير، مي‌پردازد. واژه‌هاي كليدي: فضا، مكان، تعاملات اجتماعي، رشد اجتماعي، فضاي اجتماع پذير