10798

10798

بررسي فروريزش سازه با استفاده از روش تحليل ديناميكي افزايشي IDA

كارشناسي ارشد

عمران

آبان ماه 1391

آبان ماه 1391

دكتر محمد علي برخورداري

چكيده در طراحي لرزه اي سازه ها مقادير احتمال فروريزش ساختمان از اهميت زيادي برخور دار است كه اين موضوع نيازمند محاسبه ظرفيت مقاومت فروريزش سازه ها و تقاضاي لرزه اي مي باشد. در اين پژوهش براي محاسبه فروريزش سازه از تحليل ديناميكي افزايشي IDA استفاده شده است. يكي از دقيق ترين روش هاي ارزيابي لرزه اي سازه ها روش تحليل ديناميكي افزايشي است. اين نوع تحليل يك روش پارامتريك مي باشد كه شامل اثر دادن يك يا چند ركورد زمين لرزه بر روي سازه است كه هر يك از اين ركوردها تا رسيدن به يك شدت خاصي مقياس شده اند. در تحليل ديناميكي افزاينده انتخاب و نحوه مقياس كردن ركورد ها همواره به عنوان چالشي مطرح بوده كه مي توان با در نظر گرفتن اثر شكل طيفي ، منحني شكنندگي فروريزش سازه ها را اصلاح كرد. در مطالعات لرزه اي عبارت ريسك براي ارزيابي نرخ پي آمد زمين لرزه بكار مي رود در واقع احتمال سالانه اي كه ساختمان فرو مي ريزد پارامتري از ريسك در نظر گرفته مي شود. هدف اصلي رسيدن به ريسك فروريزش سازه ها در يك دوره بهره برداري 50 ساله است. در اين پايان نامه احتمال فروريزش براي ساختمان هاي قرارگرفته در شهر تهران با شدت طراحي لرزه اي يكسان ولي با خطر لرزه اي متفاوت محاسبه شده است. نتايج نشان مي دهد كه با طراحي بر اساس آيين نامه 2800 كه طراحي بر اساس سطح خطر يكسان مي باشد ، ريسك زلزله مسبب فروريزش ساختمان از يك منطقه به منطقه ديگر متغيير است. همچنين براي ايجاد احتمال فروريزش يك درصد در دوره 50 ساله مقادير شتاب طيفي طراحي هدفمند جديدي معرفي مي شود. واژه‌هاي كليدي: روش IDA ، احتمال فروريزش، اثر شكل طيفي، شتاب طيفي طراحي، تحليل خطر شهر تهران