10875

10875

بررسي روش سوراخكاري افزايشي براي پيدا كردن پروفيل تنش پسماند در صفحات جدار نازك

كارشناسي ارشد

مكانيك گرايش طراحي كاربردي-شكل دهي

آذر 1391

آذر 1391

دكتر محمد صديقي

دكتر محمود مهرداد شكريه

چكيده يكي از روش¬هاي مكانيكي به دست آوردن تنش پسماند در داخل قطعات، روش سوراخكاري افزايشي است. در اين روش در اثر سوراخكاري، تنش محبوس شده در داخل قطعه، آزاد مي-شود. در هر مرحله از سوراخكاري، كرنش¬سنج نصب شده روي سطح قطعه، كرنش¬هاي آزاد شده را اندازه¬گيري مي¬كند و سپس براساس رابطه الاستيك، كرنش¬هاي آزاد شده به تنش¬هاي آزاد شده تبديل مي¬شوند. محاسبات با كمك ثوابتي كه ضرايب كاليبراسيون ناميده مي¬شوند انجام مي¬پذيرد. اين ضرايب با استفاده از روش المان محدود به دست مي¬آيند. تنها استانداردي كه به بررسي آزاد¬سازي تنش¬هاي پسماند با روش سوراخكاري پرداخته است استاندارد ASTM است. براي صفحات جدار نازك كه تنش در عمق يكنواخت نيست هنوز استاندارد خاصي وجود ندارد. در اين پايان¬نامه پس از بررسي روابط حاكم بر روش سوراخكاري افزايشي، ضرايب كاليبراسيون با استفاده از نرم¬افزار المان محدود انسيس براي ورق تختي به ضخامت 2 ميليمتر به دست آمده است. ضرايب كاليبراسيون با سه شيوه (خواندن ميانگين كرنش روي كل مسير، خواندن ميانگين كرنش روي خط مركزي و خواندن كرنش نقطه مركزي) و براي 10، 20 و 40 مرحله محاسبه شده¬اند. براي بررسي اينكه كدام شيوه نتايج بهتري دارد و همچنين افزايش تعداد مراحل سوراخكاري چه تاثيري بر نتايج مي¬گذارد، از آزمايش شبيه¬سازي خمش چهار نقطه و كشش ساده و آزمايش تجربي خمش چهار نقطه استفاده شده است و نتايج آنها با پاسخ تحليلي مقايسه گرديده¬اند. نتايج نشان مي¬دهد كه استفاده از ضرايب كاليبراسيون بدست آمده با شيوه¬ي خواندن ميانگين كرنش روي خط مركزي نسبت به دو شيوه ديگر پاسخ¬هاي دقيق¬تري را ارائه مي¬دهد. همچنين افزايش تعداد مراحل سوراخكاري باعث بهبود نتايج مي¬گردد. واژه‌هاي كليدي: تنش¬هاي پسماند غيريكنواخت- روش سوراخكاري افزايشي- ضرايب كاليبراسيون¬- صفحات جدار نازك- تعداد مراحل سوراخكاري