10952

10952

بررسي معيار هاي موثر بر مكان يابي شهر هاي ساساني (دوره نخستين از 224 ميلادي تا 309 ميلادي ) نمونه مورد مطالعه : شهر تاريخي بيشاپور

كارشناسي ارشد

معماري - طراحي شهري

شهريورماه 1391

شهريورماه 1391

دكتر عبدالهادي دانشپور

دكتر ناصر چگيني

چكيده سرزمين ايران به دليل موقعيت خاص جغرافيايي خود از دير باز مهد قديمي ترين تمدن ها بوده است و با توجه به تاريخ ارزشمند و فرهنگ غني ، هنوز زبانزد مردمانش مي باشد. به گونه اي كه " فرهنگ ساساني " به عنوان تبلور فرهنگ ايران باستان است . و متكي به دين ملي و تمدني درخشان بوده كه در سراسر تاريخ طويل ايرانيان نظير نداشته است . اين فرهنگ پربار بي تاثير بر شهر سازي آن زمان نبوده است و در واقع در اين دوره شهر هاي ايران از شالوده هاي اساسي ارگانيسم اجتماعي و سياسي بشمار مي آمدند . واز آنجايي كه توجه به طبيعت و وابستگي انسان به آن از بدو بشريت تا كنون انكار ناپذير است بنابراين در اين پژوهش سعي شده است به تاثير عوامل انساني و عوامل محيطي – جغرافيايي موثر بر مكان يابي شهر هاي اوايل دوره ساساني پرداخته شود. روش تحقيق پژوهش حاضر تفسيري – تحليلي ، توصيفي ، تاريخي مي باشد . شيوه تحقيق به صورت اسنادي و مشاهده ميداني صورت پذيرفته است .در اين پژوهش شهر بيشاپور به دليل وجود منابع اطلاعاتي باستان شناسي ، موقعيت استراتژيك و استقرار بهينه در محيط طبيعي و تاريخ شهر سازي مكتوب به عنوان نمونه موردمطالعه مورد بررسي قرار گرفته است. هدف از اين پژوهش دست يابي به مفهوم شهر در اوايل دوره ساساني با نگاه به بخش ثابت فرهنگي- تحليل و اثر گذاري آن بر مكان گزيني شهرها و تسهيل و تصحيح نگاه ما به نگرش و انديشه هاي شهرسازي گذشتگان ، تا راه حلي باشد براي بهبود شرايط زندگي و محيط سكونت انسان از طريق در نظر گرفتن جايگاه طبيعت در سازمان فضايي شهر ها – تا باعث ايجاد پايداري و تعادل در فرايند شهر سازي شود. واژه‌هاي كليدي: عوامل محيطي - جغرافيايي ، عوامل انساني ، دين- اقتصاد ، مكان يابي ،شهر ساساني