10980

10980

بررسي اثر چسبندگي خمير سيمان و سنگدانه بر مقاومت جداشدگي بتن خود تراكم

كارشناسي ارشد

عمران - مهندسي و مديريت ساخت

بهمن ماه 1390

بهمن ماه 1390

دكتر خانزادي

چكيده بتن خود تراكم يا بتن خود تحكيم به بتن با كارايي زياد گفته مي‌شود كه تحت اثر وزن خود جاري شده و با حفظ همگني از ميان اعضاي سازه اي پرازدحام و قالب‌هاي كوچك عبور كرده بدون هيچ گونه جداشدگي يا آب انداختگي ، فضاي خالي قالب را پر مي‌كند. ميزان مصرف سيمان در اين نوع بتن بيشتر از بتن‌هايي معمولي بوده كه باعث افزايش هزينه هاي ساخت ، مشكلات زيست محيطي و جمع شدگي خميري بيشتر مي‌گردد.با توجه به اينكه رواني و مقاومت جداشدگي دو امر متضاد با يكديگرند يكي از مهم‌ترين امور در طراحي اين نوع بتن حفظ تعادل در ميزان رواني و مقاومت جداشدگي آن مي‌باشد. برخورداري از مقاومت مناسب در مقابل جداشدگي يكي از موضوعات مهم در طراحي و ساخت بتن خود تراكم است.همچنين امكان جايگزيني بخشي از سيمان با مواد پوزولاني از موضوعات مورد علاقه محققين مختلف بوده است.در اين پژوهش سه محور مطالعاتي به طور موازي انجام گرديد.به اين منظور بتن هايي با حداكثر اندازه سنگدانه 12.5 ميليمتر و با درصد هاي جايگزيني %5 ، %10 و %15 مس باره ، زئوليت و ميكروسيليس به جاي بخشي از سيمان ساخته و مورد ارزيابي قرار گرفت.ابتدا اثر چسبندگي خمير سيمان-سنگدانه بر روي مقاومت جداشدگي مورد بررسي قرار گرفت.نتايج نشان مي‌داد رابطه مستقيمي بين اين دو وجود دارد.همچنين امكان استفاده از زئوليت و مس باره به عنوان جايگزين بخشي از سيمان در توليد بتن خود تراكم بررسي شد. نتايج بتن تازه نشان مي¬داد زئوليت تاثير بيشتري بر خواص بتن تازه نسبت به ميكروسيليس و مس باره دارد به طوري كه با افزايش مقدار زئوليت از %10 به %15 بتن حاصل شرايط يك بتن خود تراكم را ايجاد نكرد.بتن هاي زئوليتي فقط در سن 7 روزه مقاومت فشاري كمتر از بتن كنترل كسب كردند و نمونه با %10 زئوليت در سن 90 روزه مقاومتي به ميزان %12 بيشتر از بتن كنترل را نشان داد در حالي كه بتن هاي مس باره اي در تمام سنين مقاومت كمتري نسبت به بتن كنترل را كسب كردند اما روند كسب مقاومت انها با گذشت زمان بهبود يافت.بتن حاوي %10 مس باره در سنين 7 ، 28 و 90 روزه كاهش مقاومتي در حدود %15 ، %11 و %2 نشان داد.نتايج نشان داد هردو ماده مخصوصاً زئوليت قابليت استفاده در بتن به عنوان يك ماده پوزولاني در صورتي كه مقاومت در سنين اوليه مورد نياز نباشد را دارا مي‌باشند.در نهايت امكان استفاده از روش‌هاي جديد در اندازه گيري مقاومت جداشدگي بتن خود تراكم بررسي گرديد.روش‌هاي نفوذ گوي و سنگدانه هاي اسلامپ نتايج قابل قبول و مناسبي از خود نشان دادند.نتايج نشان مي داد مي توان براي اين روش ها معيار هايي براي تعيين مقاومت جداشدگي بتن خود تراكم تعيين نمود.در روش نفوذ گوي ميزان نفوذ بين 2 تا 9 سانتيمتر و در روش سنگدانه هاي اسلامپ مقدار كمتر از 0.14 براي انديس جداشدگي نشان دهنده يك بتن خوب و بدون جداشدگي مي باشد. واژه‌هاي كليدي: بتن خود تراكم ، مقاومت جداشدگي ، چسبندگي ، زئوليت ، مس باره.