11112

11112

بازتعريف نقش مسكن در محيط طبيعي (طراحي روي شيب)

كارشناسي ارشد

معماري

اسفند ماه 1388

اسفند ماه 1388

دكتر هاشم هاشم‌نژاد

چكيده : خانه به عنوان بعدي از زندگي انسان با ساير ابعاد زندگي انسان در ارتباط و كنش متقابل است. رشد جمعيت، گسترش شهرها، كمبود زمين، افزايش مشكلات اقتصادي و ...، همگي بيانگر اين واقعيت مي‌باشند كه اكثر خانه هاي شهري ما را در حال و آينده مجتمع هاي مسكوني تشكيل خواهند داد. اين مهم بدون رعايت مسايل جانبي آن به خصوص بي توجهي به محيط طبيعي اطراف، سلامت رواني افراد و كل جامعه را به خطر خواهد انداخت. بي شك مي توان از طريق شناخت، تجزيه، تحليل و بررسي موردي عواملي كه سبب سلب آسايش ساكنين مجتمع‌هاي مسكوني آپارتماني مي‌شود، به ارائه راهكارهايي براي حل مشكلات پرداخته، تا گامي هرچند ناچيز در جهت از بين بردن نا آرامي ها برداشته، در ايجاد يك جامعه سالم با بالاترين سهم از آرامش نسبي براي هر فرد داشته باشيم. در اين پروژه يك سطح شيبدار در شمالي ترين تراز ارتفاعي مسكوني شهر تهران جهت طراحي مجتمع مسكوني اتنخاب گرديد. در فرآيند طراحي بيشترين تلاش بر اين بوده است كه حداقل تغيير در شيب طبيعي سايت ايجاد شود. طراحي بر پايه بلوك هاي مكعبي مدولار بوده است. حداكثر توجه به ديد و منظر مناسب، نور كافي، رعايت بيشترين تعداد همسايگي، كمترين حد اصطكاك يا همجواري واحدها، بالاترين سطح حس زندگي اجتماعي، ايجاد قدرت استقلال فردي بالا در هر واحد و حداكثر برخورداري از حس بودن در فضاي خودي، همگي از موارد رعايت شده در اين طراحي مي باشند. درك قويِ بودن در فضاي سبز طبيعي يا مصنوعي نزديك به طبيعت مي تواند روش موثري براي طراحي در جهت رسيدن به بالاترين سطح رضايت ساكنان آتي باشد. همچنين ايجاد فضاهاي جمعي مطلوب در كنار فضاهاي فردي سالم با الهام گيري از معماري سنتي ايراني راهكاري براي رسيدن به يك مجموعه مسكوني آرام‌تر براي ساكنين خواهد بود. واژه‌هاي كليدي: خانه، معماري سنتي ايراني، طبيعت، شيب.