شماره ركورد
11327
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
11327
پديد آورنده
عليرضا ملازم حسيني
عنوان
بررسي اثر مقاومساز و نانوذرات پركنندهي سيليكا بر خواص سايشي كامپوزيت پلياتراتركتون تقويتشده با الياف كوتاه كربن
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
مهندسي مواد - شناسايي و انتخاب مواد مهندسي
سال تحصيل
بهمن ماه 1391
تاريخ دفاع
بهمن ماه 1391
استاد راهنما
دكتر عليرضا خاوندي - دكتر بيژن افتخارييكتا
چكيده
چكيده
در اين پژوهش رفتار تريبولوژيكي كامپوزيت سهجزئي پلياتراتركتون تقويتشده با الياف كوتاه كربن و نانوذرات سيليس به روش پين بر ديسك در شرايط بدون روانساز و در دماي محيط و در فشارهاي اعمالي مختلف مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت ساخت كامپوزيت، روش اختلاط در فاز مذاب با استفاده از دستگاه مخلوطكن داخلي انتخاب شد. جهت دستيابي به اختلاط همگن مقاومسازها در زمينهي پليمري و همچنين تشكيل فصل مشترك مناسب بين الياف كربن و پليمر زمينه، هم نانوذرات سيليس و هم الياف كربن از انواع اصلاح سطحي شده انتخاب شدند. پس از انجام عمليات كامپوزيتسازي و در ادامه نمونهسازي به روش قالبگيري فشاري گرم، مطالعاتي روي كيفيت كامپوزيت ساخته شده از ديدگاه توزيع مقاومسازها و كيفيت فصل مشترك انجام شد. پس از آن آزمونهاي مكانيكي براي ارزيابي نقش مقاومسازها در بهبود خواص مكانيكي كامپوزيت انجام شد. در نهايت آزمونهاي سايشي در فشارهاي اعمالي مختلف و كسرهاي جرمي مختلف از نانوسيليس انجام شده و جهت ارزيابي سازوكارهاي سايشي، كليهي سطوح سايشي تحت مطالعات ميكروسكوپي قرار گرفتند. بررسيهاي ريزساختاري و بررسيهاي فصل مشترك الياف/پليمر نشان داد كه كيفيت ساخت كامپوزيت از نظر توزيع مناسب مقاومسازها و تشكيل فصل مشترك مناسب (ضخامت فصل مشترك= μm7/1)، كاملا قابل قبول بوده است. مطالعات روي سختي و مدول الاستيك كامپوزيتها نشان داد كه مقاومسازها به صورت كاملا موثر باعث بهبود خواص مكانيكي شدهاند (96% افزايش در سختي و 250% افزايش در مدول الاستيك). همچنين آزمونهاي سايشي نشان داد كه ذرات سيليس به صورت موثري ضريب اصطكاك را كاهش دادهاند. حضور ذرات نانوسيليس در فشار هاي كمتر ازMPa 75/3 باعث افزايش نرخ سايش مخصوص و در فشارهاي بيشتر از MPa75/3 باعث كاهش نرخ سايش مخصوص شد. مطالعات ميكروسكوپي سطوح سايشي بيانگر سازوكارهاي سايشي كاملا متفاوتي در شرايط حضور و عدم حضور نانوسيليس در ساختار بود.
واژههاي كليدي: پلياتراتركتون، تريبولوژي، نانوسيليس، نانوسختي، كامپوزيت سهجزئي