شماره ركورد
11844
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
11844
پديد آورنده
علي وصال
عنوان
بررسي اثر حضور نانو ذرات مختلف بر ضرايب انتقال جرم در ستونهاي استخراج مايع-مايع پرشده با پركنهاي نامنظم
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
شيمي - طراحي فرآيندهاي جداسازي
سال تحصيل
تيرماه 1392
تاريخ دفاع
تيرماه 1392
استاد راهنما
دكتر تورج محمدي- دكتر احمد رهبر كليشمي
چكيده
چكيده
استخراج مايع مايع يكي از روشهاي جداسازي است. در اين روش كه در بسياري از صنايع شيميايي بكار ميرود از ويژگي تفاوت در انحلالپذيري مواد موجود در خوراك استفاده ميشود. تعيين ضرايب انتقال جرم در دستگاه استخراجكننده، يكي از پارامترهاي مهم در طراحي صنعتي است. در اين مطالعه، اثر نانو ذرات مختلف در افزايش ضريب انتقال جرم در ستونهاي استخراج مايع-مايع پرشده با پركنهاي نامنظم مورد بررسي قرار گرفت. فاز پيوسته آب و فاز پراكنده مخلوط تولوئن، اسيد استيك و نانو ذرات سيليكا، تيتانيا، زيركونيا با اندازه يكسان ذرات (10 نانومتر) و درصدهاي حجمي 01/0، 05/0 و 1/0 ميباشد. بررسي پايداري فاز پراكنده از طريق روش ساده تهنشيني صورت گرفته است. آزمايشها در سه دبي مختلف فاز پراكنده انجام شد. در هر آزمايش قطر قطره، موجودي فاز پراكنده و غلظت فاز پراكنده بعد از انتقال جرم اندازهگيري گرديد. اثر نوع و غلظت نانو ذرات بر ضريب انتقال جرم اسيد استيك در نانو سيال با استفاده از دادههاي آزمايشگاهي مورد بحث قرار گرفت. دادههاي تجربي نشان ميدهد با افزودن نانو ذرات به فاز پراكنده، ضريب انتقال جرم اسيد استيك افزايش مييابد. بيشترين ميزان افزايش ضريب انتقال جرم اسيد استيك براي سيال حاوي سيليكا، تيتانيا و زيركونيا به ترتيب 35%، 245% و 207% در غلظت 05/0 درصد حجمي نانو ذره ميباشد. تأثير جريان حجمي فاز پراكنده بر روي ضريب انتقال جرم اسيد استيك و موجودي فاز پراكنده مورد بررسي قرار گرفت. نتايج تجربي به دست آمده با مدلهاي انتقال جرم در قطره شامل نيومن، كرونيك- برينك، اسكلند-ولك، هندلوس-بارون، كالدربنك-كراچينسكي و تموس مقايسه گرديد و مشاهده شد كه متوسط خطاي هر كدام از مدلهاي فوق به ترتيب 2/93%، 1/91%، 2/82%، 7/53%، 94% و 2/30% ميباشد.
واژههاي كليدي: استخراج مايع-مايع، ستون پرشده، نانو ذره، نانو سيال، ضريب انتقال جرم