11979

11979

شناخت تاثيرات ناشي از افزايش تراكم ساختماني بر نيازمنديهاي كاربري زمين شهري (نمونه موردي شهرك انديشه شهريار

كارشناسي ارشد

معماري و شهر سازي

نيمسال 92-93

نيمسال 92-93

دكتر عباس زادگان

دكتر حبيبي

چكيده تراكم ساختماني با مفهوم مقدار زيربناي مفيد احداثي در هر قطعه زمين، يكي ازمهمترين ابزارهاي كنترل ساخت و ساز در شهرها به منظور اطمينان از موازنه ميزان جمعيت ساكن و غير ساكن با سطوح كاربريهاي مورد نياز مي‌باشد. در كشورمان، افزايش تراكم ساختماني در دو وضعيت مشاهده مي‌شود. حالت اول كه تغيير كالبدي را به دنبال دارد، مربوط به افزايش زيربنا در سطح و يا طبقات بوده و منجر به افزايش جمعيت مي‌شود كه اثر آن بر سطوح كاربريهاي شهري، افزايش بار وارده بر آنها مي‌باشد. حالت دوم از افزايش تراكم ساختماني كه كمتر مورد توجه قرارمي گيرد، به تغيير كاربريِ استفاده از فضاهاي احداثي مربوط مي‌شود. در اين حالت، كه خود ممكن است همراه با افزايش جمعيت باشد(در موارد استفاده مسكوني)، مشابه حالت اول موجب افزايش بار وارده بر سطوح كاربريهاي شهري مي‌شود. در موارد تغيير كاربري تجاري، افزايش جمعيت ساكن را به دنبال ندارد، اما عملاً منجر به كاهش سطح معابر ماشين رو شده و از اين ناحيه مشكلات ترافيكي بر شهر تحميل مي‌شود. هدف اين تحقيق شناخت و بررسي تاثيرات ناشي از افزايش تراكم ساختماني بر نيازمنديهاي كاربري زمين شهري مي باشد. به اين منظور، تعريف دقيق تراكم ساختماني ملاك عمل شهرداريها، مورد توجه قرار گرفته است. فرض تحقيق اين است كه افزايش تراكم ساختماني باعث كاهش سرانه كاربريهاي شهري و افت كيفي فضاي معابر ماشين رو مي‌شود. لذا با مطالعه شهرك انديشه كه جزء يكي از مناطق شهرداري شهريار مي باشد، سوال‌هاي مطرح شده در تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است. جهت بررسي ميزان تاثير افزايش تراكم ساختماني بر كاربري زمين شهري و سطوح معابر ماشين رو، از روش برآورد جمعيت اضافه شده از ناحيه افزايش تراكم ساختماني و مقايسه سرانه كاربريهاي موجود با سرانه‌هاي استاندارد و بررسي وضعيت دسترسي به كاربريهاي خدماتي و مقايسه با معيارهاي مطرح و نيز برآورد تعداد واحدهايي كه از طريق افزايش تراكم ساختماني ساخته شده و به علت فقدان پاركينگ از سطوح معابر براي پاركينگ استفاده مي‌كنند، استفاده شده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه، افزايش تراكم ساختماني منجر به افزايش جزئي جمعيت و تغيير كاربري قابل توجه شده و در نتيجه باعث كاهش سرانه كاربريهاي شهري و افزيش بار وارده بر آنها مي‌شود. همچنين افت كيفي معابر شهري را به دنبال دارد. در نمونه مورد مطالعه دسترسي به خدمات شهري، با مشكلاتي همراه مي‌باشد. اين تحقيق توصيه مي نمايد، شهرداريها به موازات افزايش تراكم ساختماني، سطح خدمات شهري را افزايش داده و در مورد احداث واحدهاي تجاري، متقاضيان ملزم به تامين پاركينگ اختصاصي شوند. كلمات كليدي : تراكم ساختماني، كاربري زمين، سرانه، معابر