شماره ركورد
12474
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
12474
پديد آورنده
حسن زنگنه ممتاز
عنوان
پيش بيني مكان هاي تمركز چشم انسان هنگام مشاهده تصاوير و دسته بندي تصاوير بر اساس ويژگيهاي استخراج شده از اين مكانها
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
رشته تحصيلي
برق - مهندسي پزشكي - بيوالكتريك
سال تحصيل
آذر ماه 1392
تاريخ دفاع
آذر ماه 1392
استاد راهنما
دكتر محمد رضا دليري
چكيده
چكيده
انسان براي شناسايي و درك محيط جديدي كه با آن روبرو است به سرعت به قسمت¬هايي از صحنه كه داراي اطلاعات بيشتري است توجه مي¬كند. چشم¬ها به نحوي جابجا مي¬شوند كه قسمت¬هاي توجه شده در مركز شبكيه بازتاب پيدا كنند و در نتيجه درك بالاتري از آن¬ها بدست آيد. درك و ايجاد مدل¬هايي از اين فرآيند در چندين تحقيق مورد بررسي قرار گرفته است، بطوري كه عمده تمركز آن¬ها روي ويژگي¬هاي سطح پايين تصوير نظير لبه و كنتراست بوده است. از طرفي، بدست آوردن كارايي بهتر در سيستم¬هاي بينايي ماشين همواره مورد توجه بوده است، با اين حال اين سيستم¬ها هنوز در شناسايي اشيا در تصاوير پيچيده به خوبي عمل نمي¬كنند. تقليد از ساز و كار بينايي انسان با مدلسازي چنين فرآيندهايي و بكار بردن آن¬ها در طراحي سيستم¬هاي بينايي ماشين، مي¬تواند مزيت¬هايي همچون افزايش سرعت و كاهش نياز به ذخيره¬سازي اطلاعات با حجم بالا را به ارمغان آورد.
در اين پروژه، الگوي حركت چشم انسان در تصاوير با مفهوم مختلف مورد تحليل قرار مي¬گيرد. تصاوير مورد استفاده در دو دسته¬ي مفهومي اصلي، تصاوير طبيعي (نظير تصاوير حيوان، منظره، گل) و نيز تصاوير با محتواهاي مربوط به مصنوعات ساخت بشر (نظير تصاوير ساختمان، وسايل نقليه) جاي مي¬گيرند. هدف، ايجاد مدلي است كه بتواند نخست، دسته تصوير مشاهده شده را از ويژگي¬هاي استخراج شده از تصوير در مكان¬هاي تمركز چشم، شناسايي نمايد و ثانيا، مكان¬هايي از يك تصوير كه با احتمال بيشتري در هنگام مشاهده صحنه به آن¬ها توجه مي¬شود را پيش¬بيني كند (مدل توجه بينايي). در آزمايش انجام شده، 36 تصوير در دو گروه مفهومي ذكر شده (18 تصوير در هر گروه) را 3 مرتبه به 14 فرد نمايش داديم و الگوي حركت چشم افراد را توسط دستگاه ردياب چشم ثبت كرديم. براي دستيابي به اين مدل از ويژگي¬هايي نظير كنتراست، فركانس مكاني، لبه¬هاي تصوير در جهت¬هاي خاص، و پارامترهاي مربوط به الگوي حركت چشم افراد و روش¬هاي يادگيري ماشين بهره برديم. همچنين بر خلاف كارهاي گذشته، از مدل¬هاي بيولوژيكي نورون¬هاي سيستم بينايي در استخراج ويژگي¬¬ها استفاده نموديم. با بكارگيري مدل بدست آمده، در نهايت توانستيم بطور ميانگين با صحت 9/84 درصد دسته تصوير را شناسايي كنيم و نيز با صحت 2/80 درصد مكان¬هايي كه به آن¬ها توجه مي¬شود را پيش¬بيني نماييم.
واژههاي كليدي: توجه بينايي، ويژگي¬هاي سطح پايين تصوير، شناسايي اشيا، الگوي حركت چشم، دستگاه ردياب چشم.