• شماره ركورد
    12739
  • شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
    12739
  • پديد آورنده

    محمد شامخي اميري

  • عنوان
    ارائه مد لهاي كاهندگي لرز هاي با استفاده ازالگوريتم توسع ه ژني
  • مقطع تحصيلي
    دكتري
  • رشته تحصيلي
    عمران - گرايش زلزله
  • سال تحصيل
    اسفند 1392
  • تاريخ دفاع
    اسفند 1392
  • استاد راهنما
    دكتر غلامرضا قدرتي اميري
  • چكيده
    چكيده هدف از اين پژوهش، ارائه روابط كاهندگي زلزله، در فلات ايران مي‌باشد. اين روابط براي بيشينه شتاب زلزله، طيف‌ پاسخ الاستيك شتاب و طيف‌ پاسخ تغييرمكان غير الاستيك در نسبت ميرايي 5% با پريودهاي0.1 تا 4 ثانيه مورد محاسبه قرار گرفت. بطور كلي مي‌توان گفت كه عوامل متعددي در پيش‌بيني اين روابط موثرند كه در اين پژوهش به علت نبود اطلاعات كافي، تنها از بزرگاي زلزله، فاصله منبع زلزله- ساختگاه و همچنين نوع خاك به عنوان عوامل تعيين كننده، استفاده شد. ابتدا فلات ايران به دو بخش البرز- ايران مركزي و زاگرس تقسيم شده، كه هركدام با توجه به نوع خاك ساختگاه به دو ناحيه خاك و سنگ تقسيم شده‌اند. با توجه به اينكه زلزله‌هاي رخ داده و گزارش شده در ايران سطحي هستند، در اين پژوهش از بزرگاي موج سطحي استفاده شده است. همچنين، فاصله كانوني به عنوان فاصله منبع زلزله- ساختگاه در نظر گرفته شد. در اين تحقيق، پريود به عنوان يك پارامتر متغير در ارائه روابط كاهندگي زلزله براي طيف‌هاي پاسخ الاستيك شتاب و طيف‌ پاسخ تغييرمكان غير الاستيك مورد استفاده قرار گرفت. همچنين ضريب شكل پذيري نيز به عنوان پارامتري متغير در ارائه روابط كاهندگي زلزله براي طيف‌ پاسخ تغييرمكان غير الاستيك مورد استفاده واقع شد. در اين رساله، براي بدست آوردن روابط كاهندگي از الگوريتم توسعه ژني استفاده شد كه در آن از مدل رگرسيون ثابتي استفاده نشده و مدل بصورت هوشمند بدست مي‌آيد. همچنين با استفاده از الگوريتم توسعه ژني طيف‌هاي پاسخ بصورت توابعي پيوسته بر حسب پريود و ضريب شكل پذيري محاسبه شدند. نتايج نيز سازگاري ميان نتايج مشاهده شده و پيش‌بيني شده را نشان مي‌دهند، كه داراي ضريب تناسب نسبتا بالايي است. در اين تحقيق از 490 رويداد زلزله شامل 954 زوج ركورد، براي البرز و ايران مركزي و زاگرس، در بدست آوردن مدل‌ها استفاده شده است كه از اين تعداد، 493 ركورد مربوط به البرز و ايران مركزي و بقيه مربوط به ناحيه زاگرس است. اين ركوردها شامل زلزله‌هاي با بزرگاي موج سطحي بيشتر و مساوي 4 ريشتر با فاصله كانوني بيشتر از 5 كيلومتر تا اغلب كمتر از 200كيلومتر تا سال 2011 مي‌باشند. واژه‌هاي كليدي: روابط كاهندگي، فلات ايران، الگوريتم توسعه ژني، بيشينه شتاب زلزله، طيف پاسخ