13138

13138

مدل مديريت درآمد خطوط هوايي براي شركت هاي ايراني

كارشناسي ارشد

عمران - مهندسي برنامه ريزي حمل و نقل

زمستان 1392

زمستان 1392

دكتر شهريار افندي زاده - دكتر محمود احمدي نژاد

چكيده مديريت درآمد به مجموعه¬اي از روش¬ها و تكنيك¬ها گفته مي¬شود كه با هدف حداكثر كردن درآمد حاصل از فروش كالاهاي داراي تاريخ انقضاء اجرا مي¬شوند. با توجه به اين¬كه بليط هواپيما پس از پرواز ارزش خود را از دست مي¬دهد، بنابراين، يك كالاي فساد پذير به حساب مي¬آيد. مدل¬هاي ديناميك يكي از انواع مدل¬هاي مديريت درآمد مي¬باشند كه با توجه به پيش¬بيني تقاضا، سياست فروش بهينه¬اي را به منظور حداكثر كردن درآمد ارائه مي¬دهند. با توجه به عدم قطعيت پيش¬بيني تقاضا، همواره استفاده از روش¬هاي مديريت درآمد داراي ريسك مي¬باشد. در تحقيق پيش‌رو يك مدل مديريت درآمد ديناميك استفاده شده است كه با در نظر گرفتن سطوح ريسك مختلف اين امكان را در اختيار فرد تصميم¬گير قرار مي¬دهد كه سطح ريسك مناسب را انتخاب نمايد. اين مدل يك بار با فرض مجاز بودن رزرو گروهي و يك بار بدون در نظر گرفتن آن، براساس نتايج به دست آمده از آزمايش¬هاي شبيه سازي كامپيوتري، مقادير نسبت شارپ كه بيانگر نسبت بازده به ريسك مي¬باشد، براي هر سطح ريسك محاسبه و سطح ريسك بهينه را پيشنهاد مي¬نمايد. در ادامه، جداول سياست فروش براي سطوح ريسك خنثي و سطح ريسك بهينه پيشنهادي ارائه و با هم مقايسه شده است. همچنين ميزان تاثير فرض مجاز نبودن رزرو گروهي بر در آمد مورد انتظار و سطح ريسك بهينه بر اساس مقايسه نتايج به دست آمده در دو حالت مختلف، بررسي شده است. نتايج نشان مي‌دهند كه فرض مجاز نبودن رزرو گروهي نه تنها با شرايط واقعي تطابق ندارد بلكه براي كاربران مدل گمراه كننده است. در اين پژوهش سطوح ريسك به صورت بردارهايي تعريف شده¬اند كه هر مولفه از بردار مربوط به ريسك گريزي يك كلاس كرايه مجزا مي‌باشد. در انتها براي نشان دادن برتري مدل پيشنهاد شده با بردارهاي سازگاري، نتايج حاصل از در نظر گرفتن سطح ريسك به صورت برداري با نتايج حاصل از در نظر گرفتن سطح ريسك به صورت يك ضريب سازگاري منفرد براي كل مدل مقايسه شده است و نتايح حاكي از برتري روش پيشنهادي هستند. واژه‌هاي كليدي: مديريت درآمد، ريسك گريزي، مدل ديناميك، حمل و نقل هوايي، رزرو گروهي