چكيده ارتعاشات پره¬هاي توربين و تشديد در سرعت¬هاي بحراني، تنش¬هاي قابل‌ملاحظه‌اي ايجاد مي¬كند كه موجب خستگي در پره¬هاي توربين مي¬شود. در صنعتبراي كاهش دامنه¬ي رزونانس و در نتيجه افزايش عمر خستگي پره¬هاي توربين ،از ميراگرهاي اصطكاكي استفاده مي¬شود.ميراگر اصطكاكي بين دو پره توربين قرار مي¬گيرد و باعث اتلاف انرژي در اتصال تماسي بين سطح ميراگر و سطح پره¬هاي توربين مي¬شود. براي شبيه¬سازي¬ رفتار ديناميكي پره¬هاي توربيندر اتصال با ميراگر اصطكاكي، ابتدا بايداصطكاك در سطوح تماس مدل شود و سپس معادلات غيرخطي حاكم حل گردد.در اين پايان¬نامه با استفاده از يك مدل اصطكاك و مدل¬سازي رياضي مسئله، به تحليل يك نمونه¬ي آزمايشگاهي پرداخته مي¬شود و بر مبناي پاسخ¬هاي آزمايش، پارامترهاي مجهول سيستم شناسايي مي¬شود. در نمونه¬ي آزمايشگاهي، دو تير كه بيان‌كننده پره¬هاي توربين هستند در كنار يكديگر قرار مي¬گيرند و بين آن¬ها يك ميراگر اصطكاكي با پيش¬بارهاي مختلف قرار داده مي¬شود. سپستأثير تغييرات نيروي پيش¬بار بر رفتار غيرخطي سازهدر شرايط متفاوت نيروي تحريك ، به عنوان نوآوري اصلي اين پايان¬نامه، بررسي مي‎گردد. نتايج آزمايشگاهي نشان مي¬دهد كه در يك پيش¬بار ثابت، با افزايش دامنه نيروي تحريك،اتلاف انرژي سيستم بيشتر شده، و به علت پديده ريزلغزش، همراه با كاهش رزونانس سيستم، نسبت دامنه¬ي پاسخ به دامنه¬ي نيروي تحريك كاهش مي¬يابد. واژه‌هاي كليدي:مدل ريزلغزش، اصطكاك، پيش¬بار، حلقه هيسترزيس.