14184

14184

بررسي نقش عامل دار كردن در پراكنده كردن نانولوله هاي كربني در حضور مواد فعال سطحي

كارشناسي ارشد

شيمي فيزيك

دي ماه1393

دي ماه1393

دكتر بهشته سهرابي نظري

دكتر مصطفي نجفي

شيمي

چكيده در اين پايان نامه از تلفيق همزمان عامل‌دار كردن شيميايي و فيزيكي نانولوله‌هاي كربني استفاده شد و ميزان پراكندگي آنها مورد بررسي قرار گرفت. براي اين منظور ابتدا نانولوله هاي كربني چند ديواره از طريق اكسيداسيون شيميايي، عامل‌دار و حضور گروه هاي كربوكسيليك روي ديواره ي نانولوله به كمك طيف سنجي مادون قرمز تائيد شدند. از مايع يوني 1-هگزادسيل-3–متيل ايميدازوليوم كلرايد([C16mim]Cl)و مواد فعال سطحيهگزا دسيل تري متيل آمونيوم برومايد(CTAB) وسديم دودسيل سولفات(SDS) استفاده شد.خواص و فعاليت سطحي مواد فعال سطحي با روش‌هاي تجربي هدايت سنجي و اندازه¬گيري كشش سطحي مطالعه شدند. براي بررسي پراكندگي نانولوله ها و پايداري سوسپانسيون هاي حاصل، روش هاي طيف نورسنجي مرئي-فرابنفش و پتانسيل زتا استفاده گرديد. در نهايت با كمك نتايج حاصل از روش هاي تجربي ذكر شده و نيز داده هاي طيف بيني رامان، مكانيسم پيشنهادي پراكندگي نانولوله هاي عاملدار شده در محلول مادهي فعال سطحي، در مقايسه با همان محلول ولي با نانولوله هاي عاملدار نشده، ارائه شد. با افزودن مادهي فعال سطحي به سوسپانسيون نانولوله هاي عاملدار شده، پراكندگي افزايش يافت؛ ضمن اينكه سوسپانسيون‌هاي حاصل شده از پايداري خوبي نيز برخوردار بودند. بيشترين ميزان پراكندگي در سوسپانسيون‌هاي حاوي SDS مشاهده شد. كلمات كليدي:نانولوله¬ي كربني، عاملدار كردن شيميايي نانولوله ها، مايعات يوني، مواد فعال سطحي، ميزان پراكندگي، پايداري امولسيون، كشش سطحي، غلظت بحراني ميسلي شدن.