14879

14879

تعيين فاصله بهينه تونل هاي دو قلو در زمين هاي آبرفتي با استفاده از تحليل سه بعدي عددي با مطالعه موردي تونل دوقلو متروي اصفهان

كارشناسي ارشد

راه آهن

مهر 1394

مهر 1394

دكتر مرتضي قاروني نيك

چكيده: امروزه رشد جمعيت در جوامع شهري بويژه كلان شهرها استفاده از فضاهاي زيرزميني و نياز به حفاري تونل جهت توسعه حمل و نقل عمومي را اجتناب ناپذير نموده است. در اين ميان ساخت تونل هاي دوقلو و يا ساخت تونل هاي جديد در نزديكي تونل هاي موجود نيز در بيشتر موارد اجتناب ناپذير ميباشد. قطر تونل يكي از مواردي است كه در تمامي پروژه هاي طراحي تونل، اهميت ويژه اي دارد، چراكه از يكسو بر نشست احتمالي زمين تاثير داردو از سوي ديگر ظرفيت حمل و نقل از آن تاثير ميپذيرد. اجراي تونل در مناطق شهري و پر جمعيت و با وجود شرايط دشواري مانند نرم بودن زمين، وجود تاسيسات شهري و ... دقت بسيار بالايي را نياز داردكه اين مشكلات با اجراي تونل هاي دو قلو دو چندان مي گردديكي از گزينه‌هاي پيش رو در جهت احداث خطوط مترو زيرزميني استفاده از تونل‌هاي دوقلو براي خطوط رفت‌وبرگشت است. يكي از چالش‌هاي اساسي تعيين طول بهينه تأخير طولي تونل‌هاي دوقلو و تأثير آن بر ميزان نشست سطحي است. سرعت حفاري، مباحث اقتصادي، زمان تحويل و مديريت هرچه بهتر يك پروژه ارتباط مستقيم و تنگاتنگي با ميزان فاصله طولي بين دو جبهه كار دارد. در اين پايان نامه با مدل‌سازي مقطع دايره‌اي تونل‌هاي دوقلو سطحي مترو با كمك نرم‌افزار اجزا محدود Plaxis 3D Tunnel تأثير فاصله بهينه تأخير طولي جبهه كار، مدول الاستيسيته خاك، زاويه اصطكاك خاك، ضريب چسبندگي خاك و فاصله محور تا محور دو تونل براي ميزان حداقل سازي نشست در سطح زمين مطالعه شده است. كلمات كليدي : تونل دوقلو، فاصله بهينه، زمين‌هاي آبرفتي