چكيده در اين تحقيق يك مدل دو سطحيدر مرحله آماده سازي فاجعه براي مكان‌يابي انبارهاي تامين كالاهاي امدادي و تعيين سطح موجودي و نحوه تخصيص اين تسهيلات، براي استفاده در مديريت بحران ارائه شده است. برخلاف بسياري از كارهاي انجام شده كه مسئله را تنها از ديدگاه يك تصميم‌گيرنده در نظر مي‌گيرند، در اين مدل بيش از يك تصميم‌گيرنده كه در ساختار سلسله مراتبي قرار دارند، وجود دارد. در سطح اول نيروي منطقه‌اي قرار دارد كه با تعيين مكان تسهيلات بدنبال كمينه كردن جمع كل ريسك است و در سطح دوم نيروي محلي بدنبال تعيين ظرفيت هر تسهيل و نحوهتوزيع امداد با هدف كمينه كردن، بيشترين ريسك است. ريسك تعريف شده در اين تحقيق فاصله زياد از نقاط با آسيب‌پذيري بالاتر هستند كه در هنگام بحران در معرض خطر بيشتري قرار دارند و به مراتب تقاضاي بيشتري خواهند داشت و نيازمند پاسخگويي سريعتري هستند. در اين مدل حالات مختلفي كه در هنگام فاجعه ممكن است با آن مواجه شويم تحت عنوان سناريو در نظر گرفته شده است. براي حل اين مدل از رويكرد برنامه‌ريزي آرماني فازي براي مدل‎‌هاي چند سطحي استفاده شده، و مدل استوار براي بدست آوردن جوابي كه براي همه سناريوها نزديك به شدني و تقريبا بهينه باشد استفاده شده است. مدل بر روييك مورد واقعي در شهر تهران اجرا شده و نتايج كامپيوتري و آناليز حساسيت روي پارامترهاي مهم مسئله ارائه شده است. واژه‌هاي كليدي:مكان‌يابي تسهيلات امدادي، برنامه‌ريزي دوسطحي، مدل استوار، برنامه‌ريزي آرماني فازي