15690

15690

طراحي مجموعه مسكوني در محله عودلاجان جهت ارتقاي سطح تعاملات اجتماعي، به كمك روش چيدمان فضا

كارشناسي ارشد

مسكن

دي ماه 1394

دي ماه 1394

دكتر احمد اخلاصي - دكتر مهدي خاكزند

مهندس عباس آذري

معماري و شهرسازي

چكيده امروزه يكي از معضلات مهم براي كلان شهرهاي بزرگ، فرسودگي تدريجي بافت مي باشد. افزايش روزافزون اين روند، باعث بروز ناهنجاري هاي اجتماعي فرهنگي در محله، منطقه و در شهر مي شود. از اين رو در اين پژوهش به بررسي روند بهسازي و نوسازي بافت فرسوده پرداخت شد تا علاوه بر بهبود وضع كالبدي بافت، بر افزايش تعاملات اجتماعي و همبستگي ميان مخاطب و بافت رابطه موثر برقرار سازد. يكي از نواحي داراي ارزش تاريخي و فرهنگي در تهران، محله قديمي عودلاجان مي باشد،كه امروزه به دليل فرسودگي براي ساكنان خود مشكل ساز بوده و آنها را در ادامه سكونت در محله دچار مشكل كرده است. با توجه به ارزش و حساسيت موجود در بافت فرسوده، نحوه برخورد با اين بافت، داراي اهميت شاياني مي¬باشد و براي جلوگيري از اشتباه هاي فردي و انساني در اين پژوهشتلاش شد تا با استفاده از ابزارهاي كارامد بررسي لازم روي موقعيت محله عودلاجان انجام شود و نتايج كاربردي ارائه شود. لذا، در اين پژوهش از روش تحليلي SWOTبراي بررسي نقاط قوت و ضعف ، فرصتها و تهديدها استفاده شد و با توزيع پرسشنامه داده هاي مربوطه از ساكنان گردآوري و با روشهاي آماري تجزيه و تحليل انجام شد.همچنين با استفاده از روش شبيه سازي چيدمان فضاSpace Syntax، تحليل موقعيت و تعاملات انجام شده و در آخر، مناسب ترين تحليل آن ايده پردازي و منجر به طراحي نهايي شد تا بتواند اهداف اجتماعي و بهسازي فضا را ممكن سازد. كليد واژگان:محله عودلاجان ، تعاملات اجتماعي ، توسعه دروني ، چيدمان فضا .