15772

15772

مدل‌سازي عوامل ريسك تصادفات رانندگان اتوبوس برون‌شهري

كارشناسي ارشد

برنامه‌ريزي حمل و نقل

فروردين ماه 1394

فروردين ماه 1394

دكتر علي توكلي كاشاني

عمران

چكيده عامل اصلي در بسياري از تصادفات، عامل انساني است. استفاده از اتوبوس‌هايبرون‌شهري به عنوان يك شيوه حمل‌ونقلي در ايران با استقبال خوبي روبرو است و طبق گزارش سازمان راهداري و حمل و نقل جاده اي در سال 1393 ، 190 ميليون مسافر از اين طريق جابجا شده اند كه اين ميزان 53 درصد از كل سفرهاي جاده‌اي انجام شده با وسايل نقليه عمومي را تشكيل مي‌دهد. از آنجا كه تعداد زيادي مسافر توسط هر اتوبوس جابجا مي‌شوند تمركز بر روي رفتار راننده و خصوصيات او و همچنين خصوصيات سفر و وسيله نقليه براي جلوگيري از بروز تصادفات ضروري به نظر مي‌رسد.در اين تحقيق با استفاده از پرسشنامه رفتار راننده،چهار عامل اصليشناسايي خطرات، آرامش در رانندگي، خستگي و هيجان طلبي به عنوان عوامل رفتاري راننده استخراج گرديده و اثر عوامل اقتصادي-اجتماعي و فردي و خصوصيات سفر و وسيله نقليه بر روياين عوامل بررسي شده است. در مدل پواسون پرصفر كه به عنوان برترين مدل انتخاب شد، مشاهده گرديد با افزايش يك واحد در نمره عاملي شناسايي خطرات احتمال تصادف افزوده مي‌شود. همچنين رانندگي در جاده‌هاي تپه ماهور و كوهستاني به ميزان 5.05 و 19 برابر جاده‌هاي هموار در افزايش تعداد تصادفات نقش داشته است. واژه‌هاي كليدي: ريسك تصادف، رانندگان اتوبوس برون‌شهري، پرسشنامه رفتار رانندگي، عوامل دموگرافيك