17007

17007

يكپارچه‌سازي تصميمات توليد و توزيع در يك زنجيره تأمين با در نظر گرفتن محدوديت‌هاي ظرفيت

كارشناسي ارشد

مهر 1395

دكتر مهدي حيدري

دكتر آرمين جبار زاده

صنايع

چكيده تفكري كه درگذشته بر زنجيره‌هاي تأمين غالب بود موجب مي‌شد تا تصميمات مربوط به توليد و توزيع محصولات به‌صورت متوالي و مستقل از هم اتخاذ گردند. به همين دليل ابتدا مقدار توليد هركدام از محصولات در طي افق برنامه‌ريزي تعيين مي‌شد. سپس براي توزيع اين محصولات برنامه‌ريزي‌هاي لازم صورت مي‌گرفت. بااين‌وجود در زنجيره تأمين‌هاي جهاني كنوني و بازارهاي با رقابت بالا، كارخانه‌ها مي‌بايست كارايي منابعشان، افزايش سطح سرويس‌دهي به مشتريان، كاهش زمان سفارش و كاهش موجودي را تضمين كنند. بنابراين همزمان سازي تصميمات مربوط به فعاليت‌هاي توليد و توزيع با استفاده از يك مديريت يكپارچه ممكن است باعث افزايش كارايي و كاهش هزينه‌هاي زنجيره شود. در اين زمينه مدل‌هاي توليد و توزيع ظهور و بروز پيدا مي‌كنند تا به‌طور همزمان تصميمات توليد و توزيع را برنامه‌ريزي كنند. اين نوع از برنامه‌ريزي يكپارچه بر روي سطح تصميم‌گيري تاكتيكي تمركز كرده است . در اين سطح و با توجه به تعريف مسئله در يك مسئله توليد - توزيع تعدادي تصميم تاكتيكي بايد اتخاذ شود: 1) چه تعداد از آيتم‌ها بايد هرروز توليد شوند؟ 2) در هر ملاقات چه تعداد محصول بايد به مشتري تحويل داد؟ 3) چه مسير تحويلي بايد استفاده شود؟ علي‌رغم تحقيقات بر روي مدل‌هاي برنامه‌ريزي توليد و حمل‌ونقل در سال‌هاي اخير تعداد كمي از مقالات بر روي مدل‌هاي تاكتيكي توليد و توزيع تمركز كرده‌اند. در اين پايان‌نامه سعي بر اين است كه مدلي براي يكپارچه‌سازي تصميمات برنامه‌ريزي توليد و توزيع در يك زنجيره تأمين ارائه گردد كه در اين زنجيره ضمن در نظر گرفتن توليد چند محصول و امكان خريد محصولات از كارخانه آلترناتيو ، زمان‌هاي راه‌اندازي نيز در مدل دخيل شده است. از طرفي محدوديت‌هاي محيط زيستي كه امروزه به‌عنوان موضوعي مهم در پايداري زنجيره‌هاي تأمين مطرح است در مدل لحاظ شده است تا تصميمات يكپارچه مربوط به توليد و توزيع زنجيره را بهينه نمايد. براي حل مدل ارائه‌شده در ابعاد كوچك از روش دقيق و در ابعاد بزرگ از الگوريتم فرا ابتكاري زنبور عسل استفاده شده است. واژه‌هاي كليدي: زنجيره تأمين-برنامه‌ريزي توليد-توزيع- زمان‌هاي آماده‌سازي- شرايط محيط زيستي

1396/01/16

1/1/1900 12:00:00 AM

Abstract: Traditionally, production an​d transportation planning decisions in supply chain environments have been made sequentially an​d independently. The most habitual procedure was to proceed first with production planning o​r lot-sizing calculations, used to determine the quantities of each finished good to be produced in a given planning horizon, an​d to later establish transportation decisions for distributing manufactured products to customers in a separated way. However, in today’s globalized supply chains an​d high competitive markets, firms have to guarantee the efficiency of their resources, increasing customers’ service level an​d reducing lead times an​d stocks. In this sense, the simultaneous consideration of production an​d transportation planning activities in an integrated manner may lead to increased efficiency an​d cost savings. In a production routing problem, four critical decisions have to be made: (1) how many items to manufacture each day; (2) when to visit each customer; (3) how much to deliver to a customer during a visit; an​d (4) which delivery routes to use. A production routing problem optimizes jointly production, inventory an​d transport routing planning decisions by integrating a lot-sizing problem to determine production amounts an​d a vehicle routing problem (VRP) to determine delivery routes. Hence, the production routing problem is a generalization of the production planning problem with direct shipment an​d of the inventory routing problem (IRP). Keywords: Supply chain-production planning- vehicle routing-set up times- environmental problems