17155

17155

ارائه يك چارچوب براي بهبود كارايي فرماندهي و كنترل توزيع شده در محيط‌هاي چند عامله با تأكيد بر آگاهي از موقعيت

كارشناسي ارشد

هوش مصنوعي و رباتيك

شهريور ماه 1395

دكتر محمدرضا كنگاوري

كامپيوتر

چكيده جهاني كه ما در آن زندگي مي‌كنيم بسيار پيچيده‌تر از آن است كه فكر مي‌كنيم. از طرفي مديريت محيط يا سيستم‌هاي پيچيده در تضاد مستقيم با طبيعت غير قابل پيش‌بيني آن‌ها است. بنابراين وجود يك سامانه فرماندهي و كنترل كه بتواند درك درست و كافي از سيستم‌هاي پيچيده داشته باشد از اهميت بالايي برخوردار است. در همه حوزه‌هاي فرماندهي و كنترل، يك هسته مهم و مشترك وجود دارد و آن ويژگي شناختي تصميم‌گيري است. جنبه مهمي از شناخت كه امكان تصميم‌گيري مؤثر را فراهم مي‌كند، در حوزه فرماندهي و كنترل، به منظور تحقق اهداف، داشتن تصوير روشني از موقعيت فعلي و طرح دقيقي از وضعيت‌هاي آينده و در واقع ميزان آگاهي از موقعيت براي تصميم‌گيري مؤثر امري ضروري است. به اين ترتيب، مدل‌سازي آگاهي از موقعيت، به جزء مهمي از سيستم‌هاي پشتيباني از تصميمِ فرماندهي و كنترل تبديل شده است. در اين پايان‌نامه، به منظور ارائه روشي براي بهبود كارايي فرماندهي و كنترل بر مبناي آگاهي از موقعيت، يك مدل شناختي پيشنهاد مي‌شود كه در آن عامل‌ها داراي مدل‌هاي ذهني اشتراكي هستند. در اين راستا، براي شبيه‌سازي سيستم‌هاي پيچيده از سيستم‌هاي چندعاملي در زمينه فرماندهي و كنترل بهره برده‌ايم. به منظور شبيه‌سازي خصايص شناختي انسان و تحليل و پياده‌سازي مدل پيشنهادي نيز از مدل‌هاي شناختي مبتني بر معماري شناختي ACT-R استفاده نموده‌ايم. در مدل پيشنهادي آگاهي از موقعيت، ميزان آگاهي از موقعيت درون حافظه كاري عامل‌ها توسط مقدار برانگيختگي باورها در مورد موقعيت‌هاي متفاوت و نيز متناسب با وظايف و مسئوليت هاي هر عامل تنظيم مي‌شود. به عبارت ديگر، توانايي عامل‌ها براي بازيابي برخي رويدادها بيشتر از ساير عامل‌ها خواهد بود. انتظار مي‌رود با استفاده از اين روش، هر عامل در موقعيت مربوط به تخصص خود عملكرد بهتري را به نمايش بگذارد كه اين امر به طور كلي بر كارايي تيم فرماندهي و كنترل مي افزايد. عملكرد بهتر به معناي طي كردن فرايند آگاهي از موقعيت در مدت زمان كمتر است. براي آزمايش مدل شناختي پيشنهادي، مدل‌هاي ذهني تيم كنترل و فرماندهي را در معرض مشاهدات گوناگوني قرار داده و مدت زمان فرايند آگاهي از موقعيت آن‌ها را در مواجهه با آن رويداد‌ها مي‌سنجيم. نتايج اين پايان‌نامه نشان مي‌دهد، استفاده از مدل‌هاي ذهني اشتراكي براي عامل‌هاي يك سيستم پيچيده منجر به بهبود تصميم‌گيري و در نتيجه افزايش كارايي فرماندهي و كنترل مي‌شود. واژه‌هاي كليدي: سيستم هاي پيچيده، فرماندهي و كنترل ، آگاهي از موقعيت، مدل هاي ذهني اشتراكي، مدل شناختي.

1396/01/30

1/1/1900 12:00:00 AM