شماره ركورد
19193
شماره راهنما(اين فيلد مربوط به كارشناس ميباشد لطفا آن را خالي بگذاريد)
۱۹۱۹۳
پديد آورنده
حامد صفاي نيكو
عنوان
بررسي رفتار خمشي تيرهاي بتنآرمه حاوي الياف فولادي در درياي عمان
مقطع تحصيلي
دكتري
رشته تحصيلي
سازه
سال تحصيل
۹۲-۹۷
تاريخ دفاع
۱۳۹۷/۰۴/۱۶
استاد راهنما
دكتر اميني - دكتر برخورداري
استاد مشاور
دكتر سركرده
دانشكده
عمران
چكيده
يكي از آسيبهاي مهم در سازههاي بتني دريايي، ورود يونهاي مهاجم به درون سازه از طريق تركها و خوردگي ميلگرد ميباشد. با ايجاد خوردگي، پيوستگي ميلگرد با بتن كاهش پيدا كرده و مقاومت خمشي، شكلپذيري و عمر بهرهبرداري سازه كاهش مييابد.
يكي از راههاي به تأخير انداختن تركخوردگي و يا كاهش عرض ترك، استفاده از الياف است. به نظر ميرسد الياف، با كاهش عرض ترك، موجب تأخير در ورود يونهاي مهاجم و بهبود دوام و رفتار خمشي بتن مسلح به ميلگرد شوند.
بر همين اساس، در رساله حاضر، اثر الياف فولادي، پليپروپيلن و شيشه بر رفتار خمشي تيرهاي بتني مسلح به ميلگرد در سه محيط مختلف آب شيرين، اتمسفريك دريايي و جزر و مدي درياي عمان مورد مطالعه و آزمايش قرار گرفتند. همچنين رفتار خمشي تيرهاي بتني با نسبتهاي آب به سيمان و پيشتركهاي مختلف حاوي الياف فولادي با طولهاي متفاوت در محيط جزر و مدي ارزيابي شدند. بر اساس نتايج، در بحث خمش، در هر سه محيط، بيشترين و كمترين ميزان بهبود رفتار خمشي بتن مسلح به ميلگرد به ترتيب مربوط به افزودن الياف فولادي و شيشه بود. از سويي ديگر در سازههاي دريايي و در ناحيه جزر و مدي، در صورت استفاده از نسبت آب به سيمان از 5/0 بهجاي 4/0، به منظور ثابتماندن مقاومت خمشي، ميتوان طول الياف را در بتن افزايش داد. در بحث مقاومت پسماند ميانگين، با تغيير محيط از آب شيرين به ناحيه جزر و مدي و افزايش طول الياف، ميزان كاهش مقاومت پسماند ميانگين تيرهاي بتني، بيشتر خواهد شد.
واژههاي كليدي: الياف فولادي، الياف شيشه، الياف پليپروپيلن، مقاومت خمشي، طاقت خمشي
تاريخ ورود اطلاعات
1397/04/24
عنوان به انگليسي
Study the Behavior of Reinforced Concrete Beams Containing Steel Fiber in OMAN Sea
تاريخ بهره برداري
7/15/2018 12:00:00 AM
دانشجوي وارد كننده اطلاعات
حامد صفاي نيكو
چكيده به لاتين
One of the major damages in marine concrete structures is the entry of aggressive ion into the structures through the cracks and bar corrosion. Bonding between bar and concrete with corrosion will be reduced and consequently flexural strength, ductility and service life will be decreased. Using the fibers is one of the delays in cracking or reducing the crack width in concrete. It seems that by reducing the crack width, fibers delay the entry of the aggressive ions and improve the durability and bending behavior of reinforced concrete.
To do so, in the present thesis, the effect of steel, polypropylene and glass fibers on flexural behavior of conventional reinforced concrete in three different environments such as fresh water, atmospheric and tidal zone were studied. Also, bending behavior of steel fiber reinforced concrete beams with different water to cement ratios, cracks and fiber lengths in tidal zone were evaluated. Based on results in bending discussion, in three environments, the greatest improvement in flexural behavior of conventional reinforced concrete was related to the addition of steel fibers. The beams containing bar and glass fibers had the minimum of flexural strength. On the other hand, in marine structures and tidal zone, if water to cement ratio is changed from 0.5 to 0.4, in order to fix the flexural strength, fiber lengths can be increased. In average residual strength section, by changing the environment from fresh water to marine tidal zone and increase of fiber length, the reduction of average residual strength will be more.
Keywords: steel fiber, glass fiber, polypropylene fiber, flexural strength, toughness.