20646

۲۰۶۴۶

طراحي خانه كودكان بي سرپرست به منظور ارتقا حس تعلق با رويكرد علوم اعصاب

كارشناسي ارشد

معماري - مسكن

۱۳۹۴

۱۳۹۷/۱۰/۲۶

دكتر يزدانفر - دكتر غفوريان

دكتر خسروآبادي

معماري و شهرسازي

چكيده اگر بپذيريم خانه به عنوان محل زيست مردمان از ديدگاه انسان شناختي نوعي »فرهنگ« است، پس چگونه مي توان نقش آن را بر تاثيرپذيرترين عضو خانواده يعني كودكان ناديده گرفت؟ در حال حاضر نگهداري كودكان بي سرپرست به شيوه سنتي به اين صورت است كه، تعداد بسيار زيادي كودك در مجموعه "موسسه هاي حمايتي" به صورت ايزوله و جدا از جامعه زندگي مي كنند. اين پروژه تنها تحقيقي براي شناخت مسئله و در پس آن برخورد حسي با فضا نيست، بلكه هدف آن يافتن مطلوب ترين روش و سيستم، به منظور كم كردن پسوند هاي ناشي از بي سرپرستي در بستر طرح يعني ايران مي باشد. هدف از اين پژوهش معماري عصب محور، ارتقا حس تعلق كودكان بي سرپرست نسبت به محيط زندگيشان مي باشد. حس تعلق تحت تاثير نوع چيدمان اجزا پالن با توجه به مباحث روانشناسي و علوم اعصاب بررسي و سنجيده مي شود. اين پژوهش به دنبال ارتباط بين نوع چيدمان، حس تعلق و فعاليت هاي مغزي مي باشد و در همين راستا، سازماندهي اجزا و عناصر پالن را ارزشگذاري كرده و چيدمان بهينه را با توجه به ويژگي هاي شخصيتي پيشنهاد مي كند. در پژوهش حاضر روش تحقيق كلي همبستگي مي باشد كه در دو فاز انجام شده است. در فاز اول عوامل موثر در ارتقا حس تعلق با مرور ادبيات موضوع استخراج گرديد. به منظور اعتبار سنجي مولفه هاي استخراج شده، نياز به بهره گيري از تكنيك دلفي و ارائه پرسش نامه به صاحب نظران و متخصصان حوزه معماري مسكن بود. مولفه هاي استخراج شده بر اساس نظريه حس مكان پانتر در ابعاد كلي عوامل كالبدي، عوامل اجتماعي – فرهنگي و عوامل ادراكي – شناختي دسته بندي گرديد و براساس سيستم ارزش گذاري ليكرت و تحليل در نرم افزار آماري SPSS اهميت و رده بندي مولفه ها سنجيده شد. در فاز دوم تحقيق از ميان مولفه ها با بيشترين امتياز، مولفه سازماندهي اجزا با توجه به شرايط خاص زيستي اين كودكان و در نظر گرفتن اين مولفه به عنوان يكي از اصول اصلي طراحي اين نوع سكونتگاه ها در دهكده جهاني كودكان، به عنوان مولفه مورد بررسي در اين پژوهش انتخاب گرديد و براي ساخت نمونه هاي سه بعدي استفاده شد. در اين مرحله به منظور سنجش معيار مورد نظر به بررسي موردي سه نمونه از مراكز موجود در تهران در مقايسه با سه نمونه طراحي شده بر اساس اصول دهكده هاي جهاني كودكان )SOS )پرداخته شد. در اين مرحله ديدگاه هاي مختلف ۷1 نفر از كودكان كه در گذشته در اين مراكز ساكن بوده اند در فضاي آزمايشگاهي با روش الكتروانسفالوگرافي و ثبت سيگنال EEG از هر شخص انجام و در ادامه فعاليت هاي مغز نيز در ارتباط با اين دو نوع چيدمان تفسير شد. همزمان ديدگاه هاي مختلف كودكان بي سرپرست طي پرسش نامه هايي در حيطه عناصر كالبدي حس تعلق به مكان جمع آوري گرديد و با نرم افزار SPSS تحليل شد. يافته ها نشان مي دهد كه سازماندهي روابط و چيدمان مناسب اجزا پالن در محيط هاي مسكوني كودكان بي سرپرست از طريق اقداماتي نظير دسترسي راحت به فضاي نشيمن، تعريف فضاي ناهار خوري در كنار آشپزخانه و نشيمن، امكان انجام فعاليت توسط كودكان در آشپزخانه، در نظر گرفتن تعداد خواب بيشتر با تخت هاي كمتر و از بين بردن راهرو هاي طوالني مي تواند حس تعلق به مكان را به اين كودكان برگرداند. حاصل اين كار طراحي دهكده اي كوچك متشكل از شبه خانواده هايي است كه با تمهيداتي شرايط زندگي عادي و تجربه هاي اجتماعي كارآمد را براي ساكنان خود فراهم مي آورد. واژگان كليدي : حس تعلق، ساماندهي اجزا، كودكان بي سرپرست، معماري عصب محور، الكتروانسفالوگرافي )EEG)

1398/03/26

Enhencing The Sense of Belonging In Orphangs Designing With The Approach of Neuroscience

1/16/2020 12:00:00 AM

Abstract : If we accept the home as a place for people to live is a kind of "culture" from anthropological aspect, then how can it be ignored in its role on the most influential member of the family, which are, children? Currently, the maintenance of Orphan children in the traditional way is such that a large number of children in the "supportive institutions" group are isolated and separate from the community. This project is not just a study of the problem or a sensational review of space, but aims to find the most desirable method and system, in order to reduce the extensions caused by neglect in the context, Iran. The purpose of this Neuroarchitecture research is to enhance the orphan children’s sense of belonging to their living environment. The sense of belonging is influenced by the plan layout components from psychology and neuroscience point of view. This research seeks to link the plan layout, sense of belonging, and brain activity, to organizes the components and elements of the plan, and proposes optimal layout according to personality traits. In this study, the research method is general correlation, which is done in two phases. In the first phase, the factors influencing the sense of belonging were extracted form literature review. In order to validate the extracted components, it was necessary to use the Delphi technique so a questionnaire was provided for the experts in the field of housing architecture. The extracted components were categorized based on Panther's sense of place model in the overall dimensions of physical factors, socio-cultural factors and perceptual-cognitive factors. The significance and ranking of the components were measured based on the Likert value system and the analysis in SPSS statistical software. In the second phase of the research, among the elements with the highest score, the elemet of organization and layout according to the specific biological conditions of these children and considering this element as one of the main principles of designing these types of settlements in the Children's World Village, was selected and used to build 3D samples. In this step, in order to measure the desired criterion, three instances of the existing centers in Tehran were compared with the three designed centers, according to the principles of the World's Children's Village (SOS). At this stage, the viewpoints of the 12 children who were previously raised in these centers were extracted by electroencephalography method and EEG signals, in an experimental room from each person. the brain activity was further explained in relation to these two types of layout. At the same time, different viewpoints of orphan children were collected through questionnaires about sense of belonging elements and analyzed by SPSS software. The findings show that organizing the appropriate relationships and arrangement of plan components in the residential environment of orphan children through actions such as easy access to the living space, the definition of dining space along the kitchen and living room, the ability to carry out activities by children in the kitchen Having more bedtime with less beds and eliminating long corridors, can enhance sense of belonging in these children. The result of this research is the design of a small village consisting of pseudo-families that provide residents with a standard living conditions and effective social experience. Keywords : Sense of belonging, component organizing, Orphan Children, Neuro-Architecture, Electroencephalography (EEG)