21325

21325

تاثيرسياست هاي مالي بر رفاه : رويكرد مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي (DSGE)

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي سيستم هاي اقتصادي

97-98

1398/6/24

دكتر اصغر ابوالحسني هستياني

دكتر نادر حكيمي پور

مهندسي پيشرفت

اين پژوهش به دنبال محاسبهي رفاه با در نظر گرفتن ابزارهاي مالي متفاوت در يك مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي متناسب با شرايط ايران است . براي اين كار ، پس از طراحي مدل و خطي سازي معادلات ، ضرايب الگوي تعادل پوياي تصادفي كاليبره شده و مخارج دولت بهعنوان نمايندهي سياست مالي در نظر گرفته شد . توابع واكنش آني اقتصاد به شوك مخارج دولت تحت دو رويكرد متفاوت محاسبه و مورد ارزيابي قرار گرفت . نتايج حاكي از آن است ابزارهاي مالي كه تحت اختيار دولتهاست در جهتگيري ميزان تغييرات رفاه نقش مهمي دارد و اينكه مخارج دولت به چه ميزان رفاه را تحت تأثير قرار ميدهد به نحوه تأمين مالي آن بستگي دارد . طبق اين مدل مشخص ميشود درصورتيكه سياستگذار افزايش مخارج خود را از محل تبديل درآمدهاي ارزي حاصل از صادرات نفت تأمين كند رفاه افزايشيافته اما پس از مدتي تغييرات مثبت رفاه ايجادشده نزولي ميشود ، و در شرايطي كه تأمين مالي مخارج دولتي از طريق افزايش مالياتها بهصورت يك قاعدهي تركيبي و استفاده از اوراق قرضه دولتي صورت گيرد ، رفاه كاهش مييابد و در ادامه به دليل افزايش رخداده در سرمايهگذاري و تقسيم سود سهام توزيعشده در بنگاهها ، بعد از چند دوره ،رفاه افزايش پيدا ميكند. همچنين به دنبال تحليل اثر مخارج دولت بر رفاه، ضريب تابع رفاه اجتماعي در دو رويكرد متفاوت يعني تداوم سياستهاي جاري و يا تعيين سياستهاي بهينه مالياتي محاسبه شد . نتايج بيان ميكند كه در صورت ادامه دادن به سياستهاي جاري، مقدار ضريب لاگرانژ برابر 3.43 و در صورت اجراي سياستهاي بهينه مالياتي اين ضريب برابر 149 خواهد شد. بهعبارتديگر رويكرد دوم يعني تأمين مخارج دولت از محل سياستهاي بهينه مالياتي در طول زمان ميتواند موجب افزايش رفاه اقتصادي گردد.

1398/08/30

Effects of Fisical Policy on Welfare in a Dynamic Stochastic General Equilibrium (DSGE) Model

9/15/2019 12:00:00 AM

This study seeks to calculate welfare by considering different financial instruments in a dynamic stochastic general equilibrium model for the Iranian economy. For this purpose, after designing the model and linearizing the equations, the coefficients of the dynamic equilibrium model were calibrated and the government expenditures were considered as representative of fiscal policy. Immediate response functions of the economy to government spending shocks were calculated and evaluated under two different approaches. The results indicate that the financial tools available to the planner play an important role in determining the extent of welfare changes, and the extent to which government spending affects welfare depends on how it is financed. According to this model, welfare increases if the policymaker increases its spending by converting foreign exchange earnings from oil exports, but after some time the positive changes in welfare decrease, and when government spending is financed from By raising taxes as a hybrid rule and using government bonds, welfare is reduced, and subsequently, due to the increase in investment and dividend dividends distributed to firms, after several periods, welfare is reduced. Is increasing. Also, after analyzing the effect of government spending on welfare, the social welfare function coefficient was calculated in two different approaches, namely continuity of current policies or determination of optimal tax policies. The results showed that in the case of continued policies, the Lagrange coefficient would be 24.3 and 9.2, if optimal tax policies were implemented. In other words, the second approach, (providing government spending from optimal tax policies) can increase economic prosperity.