21852

21852

ارائه مدل رياضي و زمان بندي حركت قطارها با رويكرد Stop – Skipping در خط چهار مترو شهر تهران با هدف كاهش زمان انتظار مسافرين

كارشناسي ارشد

حمل و نقل ريلي

1394

1398/1/28

دكتر محسن پور سيد آقايي

راه آهن

امروزه بيشتر انديشمندان و صاحب نظران عرصه ي اقتصادي رشد و توسعه همه جانبه كشورها را مشروط به توسعه بخش حمل و نقل مي دانند و اين صنعت را به عنوان محور فعاليت هاي اساسي و زيربنايي و لازمه تحول به حساب مي آورند. سهم حمل و نقل در اقتصاد ملي انكارناپذير مي باشدبه گونه اي كه هر واحد رشد اقتصادي در كشورها مستلزم 1 تا 2 واحد رشد در بخش حمل و نقل است، اين امر سبب گرديده صنعت حمل و نقل متشكل از سه بخش حمل و نقل زميني (جاده اي و ريلي)، هوايي و دريايي همواره به عنوان جزء لاينفك تجارت جهاني در حال رشد و برنامه ريزي دقيق قرار گيرد. به طور معمول توسعه اين صنعت نياز به سرمايه زيادي دارد اما بهبود بهره وري و استفاده بهينه از زير ساخت هاي موجود، نياز به هزينه كمتري داشته و به واسطه آن مي توان اين صنعت را با هزينه مناسب تر گسترش داد و بازدهي سرمايه گذاران اين بخش را افزايش بخشيد. يكي از راه هاي بهبود بهره وري در اين صنعت، بهبود برنامه ريزي و زمان بندي حركت قطارها است كه قدمتي برابر با راه اندازي حمل و نقل ريلي دارد و همواره از اهميت خاصي برخوردار بوده است. در برنامه ريزي و زمان بندي حركت قطارها زمان شاخصه هاي حركت قطارها به صورت بهينه تعيين مي گردد. به طور معمول فرض بر الزام توقف همه قطارها در همه ايستگاه ها بوده و قطارها در تمامي ايستگاه ها متوقف مي شوند. در اين نوع زمان بندي هزينه ي تاخير و هزينه گذر قطار از ايستگاه مقايسه نمي شود، در صورتي كه عبور از ايستگاه و عدم توقف در آن در مواردي مي تواند موجب بهبود مواردي از جمله تاخيرات، بهره وري قطارها، زمان سفر، سرعت تجاري و مصرف انرژي شبكه گردد. در اين مطالعه رويكردهايي براي بهبود برنامه زمان بندي بررسي شده و زمان بندي حركت قطارهاي خط چهار متروي شهر تهران (پايتخت جمهوري اسلامي ايران) به عنوان مورد مطالعاتي مورد بررسي قرار گرفته است.

1399/01/26

Presenting a mathematical model and train scheduling with Stop-Skipping approach in Tehran metro line four for minimizing passenger waiting time

4/17/2019 12:00:00 AM

In the usual timetable, stopping of trains is considered constant and the trains must stop at all designated stations and do not compare the delay fee with the cost of trains passing from the station and not stopping it. If, skipping the station and not stopping it can increase business speed, reduce delays, improve train efficiency, reduce travel time and increase the capacity of the lines. This approach is related to many criteria, including station length, stopping time at the station, waiting population at the station, the amount of fuel used to start the station and reach the maximum speed, speed before stop at the station, the impact of stops and skips, available fleets and their expense, train cumulative delay, cost of delay, cost and profit, change of headways, and issues related to the efficiency and satisfaction of the employer and passengers. In this study, a mathematical model is developed. The objective function of the nonlinear model is based on the problem of scheduling the movement of trains with a stop-skipping approach. The objective function of this model is to minimize the waiting time for passengers. Due to the fact that the stop- skipping approach does not require stopping at some stations, the first and last train is required to stop at all stations so that the passenger does not leave the train at the end of the horizon and all the requests have received a response. Capacity limits for trains, minimum headway, maximum buffer time per train allowed, minimum stop time at the station, Maximum stop time at the station, time to accelerate the train from the station, time of train speed reduction to the station, The pattern of stop at the stations, the time limit for dispatching and the time of arrival to the station, the earliest dispatch time from the first station and the latest dispatch time from the first station, including such constraints. In this study, this approach is investigated and studied as the metro line of Tehran city (capital of Islamic Republic of Iran).