22966

معماري آينده، با بررسي و پيشنهاد براي مجتمع مسكوني در سال 2050 با رويكرد افزايش فضاهاي اجتماع‌پذير

كارشناسي ارشد

معماري پايدار

1395

1399/08/27

دكتر محسن فيضي - دكتر عباس تركاشوند

معماري و شهرسازي

بحران‌هاي جهاني، از گذشته تاكنون تأثيرات زيادي را در سبك زندگي مردم جهان گذاشته است و همواره مسئله‌اي مورد توجه براي دولت‌ها و مردم جهان بوده است. لذا، پيش‌بيني و شبيه‌سازي آن‌ها براي بهتر زيستن انسان در آينده، امري ضروري و پراهميت است و به‌منظور بهره‌مندي از زندگي‌اي با سطح كيفيت بالا، ناگزير بايد به آينده‌پژوهي روي آورد. از منظر آزادي انسان، تصور آينده‌هاي گوناگون و سپس انتخاب ميان آن‌ها موضوعي حائز اهميت است. عكس اين مدعا هم درست است. براي اينكه آينده‌پژوه خوبي باشيم، بايد بخواهيم كه انسان خوبي باشيم و به‌عبارت‌ديگر، نگران رفاه و سعادت ديگران باشيم. در اين راستا لازم است بصيرت افراد نسبت به آينده به دانشي فراتر از اينكه «آينده چه هست؟» و حتي فراتر از اينكه «چه مي‌تواند باشد؟» مجهز شود. به‌طوركلي، اين بصيرت بايد به احساسي از اينكه «آينده چه بايد باشد؟» مسلح گردد. واكاوي بحران‌ها، سناريو پردازي، چشم‌انداز سازي، مدل‌سازي و شبيه‌سازي، همگي وجوهي از آينده‌پژوهي هستند كه ازلحاظ تأثيرگذاري در سطوح اجتماعي-فرهنگي و همچنين نفوذ در سبك زندگي انسان‌ها، پيوندي تنگاتنگ با معماري دارند. قسمتي از سناريونويسي براي آينده توجه به بحران‌هاي پيش رو است كه مي‌تواند پيش‌زمينه مطالعاتي دقيق براي طراحي‌هاي معماري آينده باشد. با اشاره تنها چند مورد بزرگ به عمق اين نگراني پي خواهيم برد. بحران‌هايي نظير افزايش جمعيت (طبق اكثر مطالعات و پيش‌بيني‌ها تا سال 2050)، تغييرات اقليمي، اتمام سوخت‌هاي فسيلي، آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، كمبود آب و غذا، حمل‌ونقل، تأمين انرژي، آموزش و... كه براي آينده‌پژوهان و معماران از جهت تأثير مستقيم در سبك زندگي مردم، اهميت پيدا مي‌كنند. پيش‌بيني مي‌شود جمعيت ساكن در شهرها تا سال 2020 به 80 و در سال 2050 به بيش از 70 درصد از جمعيت كل جهان برسد. با توجه به نيازهاي ساكنين مجتمع‌ها در حال حاضر تا آن سال نيازمند به زيرساخت‌هاي بيشتر و عميق‌تري خواهيم بود. در اين ميان، لازم است با توجه به اهميت پايداري به‌ويژه پايداري اجتماعي كه بر اساس تعاريف اصولي پژوهشگران، به‌عنوان يكي از نيازهاي اصلي آينده ساكنين مجتمع‌هاي مسكوني به شمار مي‌رود، به بررسي دقيق‌تر چگونگي تأمين اين نيازها پرداخته شود. علاوه بر آن، ضرورت‌هاي طراحي در ايران به علت افزايش جمعيت و اهميت مسائل اقتصادي، طراحان را به سمت ساخت بناهاي بلندمرتبه با حداكثر استفاده از زمين موجود سوق مي‌دهد. ازآنجايي‌كه آينده ثابت نبوده و هدفي مشترك است و ديگر پيش‌بيني‌هاي كه از گذشته استنتاج شده باشند، قابل‌اتكا نيستند، ما براي برنامه‌ريزي و تصميم‌گيري‌هاي بهتر نيازمند درك و فهم آينده هستيم؛ بنابراين، در اين پژوهش سعي بر آن است تا با اتكا بر مطالعه‌ مشكلات و چالش‌هاي موجود، به‌ ضرورت‌ها، اولويت‌ها و گرايش‌هاي آينده براي طراحي و ساخت و پيش‌بيني نيازهاي آينده بپردازيم و مزيت‌هاي طراحي مدولار به‌عنوان اولويت در طراحي‌هاي آينده را برشماريم. علاوه بر اين موارد با استفاده از تحليل نمونه‌هاي موردي و داده‌هاي حاصل از طراحي پرسشنامه تصويري، به ارائه طرح پيشنهادي مجتمع مسكوني با بهره‌گيري مناسب از عناصر تكنولوژي در سال 2050 دست خواهيم يافت.

1399/10/14

Future architecture, with a review and proposal for a residential complex in 2050 with the approach of increasing social spaces

11/17/2020 12:00:00 AM

Global crises have had a profound effect on the lifestyles of the peoples of the world from the past to the present, and have always been a matter of concern to the governments and peoples of the world. Therefore, predicting and simulating them is necessary and essential for a better human life in the future, and to enjoy a high quality of life, one must inevitably turn to future research. From the point of view of human freedom, it is essential to imagine different futures and then choose between them. The opposite of this claim is also true. To be an excellent future researcher, we must want to be the right person and, in other words, be concerned about the well-being of others. In this regard, it is necessary for people to reach knowledge beyond these two questions: "What is the future?" And even beyond "what can it be?". In general, these questions should eventually lead to the question, "What should the future be?" Crisis analysis, scenario planning, landscaping, modelling and simulation are all aspects of futures research that are near related to architecture in terms of influencing socio-cultural levels as well as influencing human lifestyles. Part of writing a script for the future is to look at the crises ahead, which can be the basis for careful study of future architectural designs. By mentioning only a few significant cases, we will understand the depth of this concern. Crises such as population growth (according to most studies and forecasts by 2050), climate change, fossil fuel depletion, environmental pollution, water and food shortages, transportation, energy supply, education are essential for future researchers and architects by its direct impact on people's lifestyles. Urban populations are projected to reach 80percent by 2020 and by more than 70percent of the world's population by 2050. According to the needs of the residents of the complexes, we will need more and deeper infrastructure by that year. In this regard, it is necessary to examine more carefully how to meet these needs, given the importance of sustainability, especially social sustainability, which according to the principled definitions of researchers, as one of the primary future needs of residents of residential complexes. Besides, the need for design in Iran due to population growth and the importance of economic issues leads designers to build high-rise buildings with maximum use of available land. Since the future is not fixed and has a common goal and other predictions inferred from the past are no longer reliable, we need to understand the future to plan and make better decisions; therefore, in this study, we try to rely on the review of existing problems and challenges to address future needs, priorities and trends for design and construction and predict future needs and enumerate the advantages of modular design as a priority in future designs. In addition to these cases, using the analysis of case samples and data obtained from the creation of the visual questionnaire, we will be able to present the proposed plan of the residential complex with appropriate use of technology elements in 2050.

پايداري اجتماعي , آينده‌پژوهي , معماري در سال 2050 , مجتمع مسكوني , طراحي مدولار

Social Sustainability , Future Research , Architecture in 2050 , Residential complex , Modular Design