23266

مدلسازي پذيرش خودروي خودران براي كاربران ايراني

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي حمل و نقل

1396

1399/9/25

دكتر علي توكلي كاشاني

عمران

در اين تحقيق كه از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش توصيفي-پيمايشي مي باشد، سعي بر آن است تا به مدلسازي پذيرش خودروي خودران براي كاربران ايراني پرداخته شود. جامعه آماري پژوهش حاضر را تمام مردم ايران كه بالاي 18 سال هستند (از لحاظ قانوني مي توانند گواهي نامه رانندگي داشته باشند) تشكيل مي دهد. روش انتخاب نمونه در اين تحقيق تصادفي ساده مي باشد. پرسشنامه هاي تحقيق به مدت دو ماه در وب سايت پرس لاين بارگذاري گرديد و در شبكه هاي اجتماعي مختلف توزيع شد و افراد جامعه به اين سوالات پاسخ داده اند. در اين مدت دو ماه 1291 نفر به پرسشنامه پذيرش خودرو خودران و 1148 نفر به پرسشنامه تمايل به پرداخت پاسخ داده اند ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه مي باشد كه روايي آن از طريق تحليل عاملي تاييدي، و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مورد تاييد قرار گرفته است. براي تحليل داده هاي جمع آوري شده از آزمون تي، ضريب همبستگي و تحليل عاملي تاييدي با استفاده از نرم افزار هاي Spss و PLS استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد 9 عامل نگرش براي استفاده ، اعتماد، سودمندي درك شده ، ريسك ايمني درك شده ،ريسك حريم خصوصي ، سهولت استفاده درك شده ، قصد رفتاري ، اعتماد اجتماعي، لذت رانندگي در پذيرش خودرو خودران و 10 عامل نگرش به خودرو، نگرش به تكنولوژي، مزاياي مفيد بودن، ريسك درك شده، پذيرش تكنولوژي، قصد خريد، اقتصاد، لذت رانندگي، تاثير اجتماعي، انتظار عملكرد در تمايل به پرداخت خودروي خودران موثر مي باشند. بررسي ميانگين ها در بين عوامل موثر در پذيرش خودرو خودران نشان مي دهد كه ميانگين هاي بدست آمده از حداقل 2/58 براي اعتماد اجتماعي تا حداكثر 3/97 براي سهولت استفاده درك شده بدست آمده است و همچنين بررسي ميانگين ها در بين عوامل موثر در تمايل به پرداخت خودرو خودران نشان مي دهد ميانگين هاي بدست آمده از حداقل 2/02 براي لذت رانندگي تا حداكثر 4/45 براي نگرش نسبت به تكنولوژي بدست آمده است.

1399/12/03

Modeling the acceptance of Autonomous cars for Iranian users

12/16/2021 12:00:00 AM

In this research, which is applied in terms of purpose and terms of descriptive-survey method, an attempt is made to model the acceptance of autonomous cars for Iranian users. The present study's statistical population consists of all Iranians who are over 18 years old (legally can have a driver's license). The sample selection method in this study is simple random. The research questionnaires were uploaded on the Pors Line website for two months and distributed on various social networks, and members of the community answered these questions. During these two months, 1291 people have answered the autonomous car acceptance questionnaire, and 1148 people have answered the willingness to pay questionnaire. The data collection tool is a questionnaire whose validity has been confirmed by confirmatory factor analysis, and its reliability has been confirmed by using Cronbach's alpha coefficient. To analyze the collected data, t-test, correlation coefficient, and confirmatory factor analysis were used using Spss and PLS software. The results show nine factors of attitude for use, trust, perceived usefulness, perceived safety risk, privacy risk, perceived ease of use, behavioral intention, social trust, driving pleasure in autonomous car acceptance and ten factors of attitude towards car, attitude Technology, the benefits of usefulness, perceived risk, technology acceptance, intention to buy, economy, driving pleasure, social impact, performance expectation are all effective in the willingness to pay for a car. The study of the averages among the factors influencing the acceptance of the autonomous car shows that the averages obtained from a minimum of 2.58 for social trust to a maximum of 3.97 for the ease of use are also obtained, and also a study of the averages among the influential factors in The willingness to pay for autonomous cars shows that the averages are from a minimum of 2.02 for driving pleasure to a maximum of 4.45 for an attitude towards technology.

خودروي خودران، مدلسازي، پذيرش تكنولوژي، تمايل به پرداخت ، پرسشنامه

Autonomous car, Modeling, Technology acceptance, Willingness to pay, Questionnaire