25721

مدل يابي شبيه ساز آموزشي رايانه اي معماري داخلي مبتني بر رويكرد شايستگي

دكترا

معماري

1394

1400/8/30

دكتر فرهنگ مظفر- دكتر محمد علي خانمحمدي

دكتر بهرام صالح صدق پور

معماري و شهرسازي

چكيده تربيت و آماده‌سازي نيروي فعال معماري داخلي موردنياز بازار كار در آموزش‌هاي فني و حرفه‌اي مستلزم بهره‌گيري از ظرفيت‌‌هاي پيش‌بيني‌شده در برنامه درسي اين رشته است. در حال حاضر محدوديت‌هايي مانند كم بودن تجربه برخي از هنرآموزان در آموزش فعاليت‌هاي كارگاهي، عدم امكان تكرار چندباره دروس كارگاهي به دليل كمبود منابع و محدود بودن زمان تمرين، چالش‌هايي را در آموزش اين رشته ايجاد كرده است. شبيه‌سازهاي آموزشي رايانه‌اي به‌عنوان يكي از اجزاي بسته تربيت و يادگيري مي‌تواند فعاليت‌هاي كارگاهي را شبيه‌سازي كرده و به‌عنوان مكمل، كاستي‌هاي موجود را مرتفع كند. بر اين اساس و به‌منظور رفع مشكلات آموزش دروس كارگاهي اين رشته، هدف رساله حاضر ارائه مدلي براي طراحي شبيه‌سازهاي آموزشي رايانه‌اي معماري داخلي مبتني بر رويكرد شايستگي، در جهت ارتقاء مهارت‌هاي هنرجويان در دروس كارگاهي است. به‌منظور تدوين مدل نظري و گسترش مباني تحقيق فراتر ازآنچه در دسترس است، پس از انجام مطالعات و بررسي پيشينه پژوهش، ابتدا با متخصصين حوزه فناوري آموزشي و معماري مصاحبه نيمه ساختاريافته‌اي انجام‌شده و در ادامه دو مرحله اجراي پرسشنامه اكتشافي و تأييدي انجام گرفت. پس از انجام تحليل عامل Q بر روي داده‌ها، شش عامل به دست آمد كه عبارت‌اند از: 1) واقع‌نمايي مبتني بر استانداردهاي محتوايي و پداگوژي، 2) قابليت تمرين و تكرار و كاربرپسندي محيط، 3)ديداري‌سازي محتوا، 4) فرصت‌هاي متنوع يادگيري و سنجش، 5) تعاملي بودن محيط و مديريت يادگيري، 6) تطبيق محتوا با اهداف تربيتي و ارزش‌هاي اخلاق حرفه‌اي. بر اساس يافته‌هاي اين مرحله پرسشنامه هنرآموزان معماري داخلي تدوين شد. پس از تكميل پرسشنامه و انجام تحليل عاملي نوع R، هشت عامل (واقع‌نمايي محتواي آموزشي مبتني برپداگوژي، تعامل با هنرجو، ارزشيابي هنرجو،‌ مديريت محيط يادگيري، نظارت و راهبري هنرآموز،‌ تناسب با توانمندي‌هاي هنرجو،‌ ايجاد فرصت‌ها و تجارب يادگيري، تكرارپذيري فعاليت‌ها) به‌عنوان عوامل معني‌دار از ديدگاه هنرآموزان معماري داخلي استخراج شد. سپس مدل نظري تشكيل‌شده و به‌منظور بررسي روابط ميان متغيرها و تشكيل مدل تجربي، بر روي آن تحليل مسير انجام شد. بدين ترتيب مؤلفه‌هاي مدل، روابط ميان آن‌ها به همراه اولويت‌بندي آن‌ها از ديدگاه هنرآموزان معماري داخلي مشخص شد. يافته‌هاي پژوهش در مدل ارائه‌شده از ميان هشت متغير، متغير واقع‌نمايي محتواي آموزشي مبتني برپداگوژي به‌عنوان متغير مستقل از طريق متغيرهاي ميانجي تعامل با هنرجو، ارزشيابي هنرجو، مديريت محيط يادگيري، نظارت و راهبري هنرآموز، تناسب با توانمندي‌هاي هنرجو و تكرارپذيري فعاليت‌ها بر ايجاد فرصت‌ها و تجارب يادگيري به عنوان متغير وابسته اثر دارد. از بررسي روابط ميان متغيرها در مدل و ميزان اثر آن‌ها بر يكديگر مي‌توان اين‌گونه نتيجه گرفت كه: بازنمايي فعاليت‌هاي كارگاهي در محيط شبيه‌سازي و نزديكي تجربه‌هاي يادگيري به آنچه در واقعيت وجود دارد، احتمال انتقال تجارب يادگيري آن‌ها را به موقعيت‌هاي واقعي بيشتر مي‌كند. در چنين محيطي لحاظ كردن توانايي‌هاي فيزيكي و ذهني كاربران و متناسب‌سازي امكانات محيط با توانمندي‌هاي آن‌ها، امكان بهره‌گيري از فرصت‌ها و تجارب يادگيري موجود در محيط را افزايش مي‌دهد. طراحي تمرين‌ها بر اساس محتواي آموزشي و سطوح مختلف هنرجويان، در كنار قابليت تكرارپذيري آن‌ها و نقش نظارت و راهبري هنرآموز مي‌تواند اثربخشي شبيه‌ساز را افزايش دهد. همچنين در محيط تعاملي شبيه‌ساز كه فرايند يادگيري توسط هنرجو مديريت شده و ارزشيابي نيز از امكانات آن باشد، هنرجو يادگيري فعال را تجربه خواهد كرد.

1400/09/24

Modeling of Computer Training Simulator of the Interior Architecture Based on Competency Approach

1/1/1900 12:00:00 AM

Abstract Training and preparing the active force of interior architecture required by the labor market in technical and vocational trainings requires the use of the capacities foreseen in the curriculum of this field. Currently, several limitations have caused some challenges in teaching this field such as the lack of teacher experiences in learning some practical courses, the impossibility of repeating practical courses several times due to lack of resources and limited training time. Computer training simulators as a component of the training and learning package can simulate practical activities and complement existing deficiencies. Accordingly, to solve the problems of teaching practical courses in this field, the aim of this dissertation is to present a model for designing computer architecture simulators of interior architecture based on a competency approach to improve students' skills in practical courses. In order to develop a theoretical model and expand the research principles beyond what is available, after conducting studies and reviewing the research background, semi-structured interviews were conducted with experts in the field of educational technology and architecture, followed by two stages of exploratory and confirmation questionnaires. Therefore, factor Q analysis was performed on the data, six factors were obtained, which are: 1) Realism based on content standards and pedagogy, 2) Ability to practice and repeat and use the environment, 3) Content visualization, 4) Various learning and assessment opportunities, 5) Interactivity of learning environment and management, 6) Adaptation of content with educational goals and values of professional ethics. Based on the findings of this stage, a questionnaire for interior architecture teachers was developed. After having filled the questionnaire in and performing R-type factor analysis, eight factors (realization of educational content based on pedagogy, interaction with the student, student evaluation, managing of learning environment, supervision and guidance of the teacher, matching the student's abilities, creating opportunities and Learning experiences, duplicable of Activities) were extracted as significant factors from the perspective of interior design students. Then a theoretical model was formed and the path analysis was conducted in order to study the relationships between variables and form an experimental model. Thus, the components of the model, the relationships between them along with their prioritization from the perspective of interior design students were determined. Research Findings In the proposed model, the realistic content of educational content based on pedagogy variable contributes to opportunities and leaning experiences variable through multiple mediation. Mediation variables were included interaction with students, student evaluation, and management of learning environment, monitoring and guidance of teacher. Examining the relationships between variables in the model and the extent of their effect on each other, it can be concluded that: Representation of workshop activities in the simulation environment and the proximity of learning experiences rather than to what is in reality, increase the possibility of transferring their learning experiences to real situations. In such an environment, taking into account the physical and mental abilities of users and adapting its facilities to their capabilities, increases the possibility of taking advantage of opportunities and learning experiences in it. Designing tasks based on the educational content and different levels of students, along with their reproducibility and the role of supervision and guidance of the teacher can increase the effectiveness of the simulator. In a simulated interactive environment where the learning process is managed by the student and evaluation is one of the possibilities, the student will experience active learning.

شبيه‌ساز آموزشي رايانه‌اي , معماري داخلي , مدل يابي , رويكرد شايستگي

computer training simulator , interior architecture , modeling , competency approach