4590

4590

اولويت بندي سرمايه گذاري در شبكه حمل و نقل درون شهري براي كاهش ريسك در شرايط بروز بحران

كارشناسي ارشد

عمران - گرايش برنامه ريزي حمل و نقل

1383

1383

دكتر افشين شريعت

05

يكي از مهمترين شاخص هاي اجتماعي - اقتصادي هر شهر يا كشور شبكه حمل و نقل آن ، كارايي و دسترسي سيستم مي باشد . پس از وقوع يك بحران گسترده و عظيم مانند زلزله در يك شهر بزرگ و پرجمعيت ، حدود خرابيها ، خسارات و تلفات بصورت يكنواخت در شهر توزيع نمي شود بطوريكه بخشهايي كه بافت فرسوده تر و هم چنين تراكم جمعيت بيشتري دارند دچار تلفات جاني و مالي وخيم تري خواهند شد . بديهي است كه مسيرهاي شرياني اين مناطق نسبت به ديگر راه هاي شبكه حمل و نقل از اهميت ويژه اي برخوردار است . از سوي ديگر منابع محدود مالي ،قلت زمان و كمبود نيروهاي متخصص بازسازي ،لزوم استفاده از يك طرح الويت بندي تعمير و مقاوم سازي اعضاي آسيب ديده شبكه حمل و نقل را نشان مي دهد . خرابيهاي گسترده و آسيب هاي وارده به اجزاي سيستم حمل و نقل در هنگام بروز بحران بر روي عملكرد شبكه تاثير منفي بسزايي خواهد گذاشت . در اين راستا به منظور محاسبه اثرات مخرب اعمالي به سيستم مي بايست عناصر بحراني شبكه حمل و نقل را مورد شناسايي قرار داد . عناصر بحراني سيستم آنهايي هستند كه در صورت خرابي، موجب بروز شديدترين كاهش در ظرفيت معابر و كارايي شبكه ميگردند . پس از تعيين مولفه هاي بحراني شبكه ، با توجه به وجود منابع مالي محدود ،بهينه ترين تخصيص سرمايه به منظور مقاوم سازي اجزاي شبكه براي پاسخگويي در شرايط اضطراري انجام مي گردد . براي دستيابي به نتايج مورد نظر از مراحل زير استفاده مي شود . 1- شناسايي شبكه ، اجزاي آن و روابط و منحنيهاي آسيب پذيري آنها 2- شناسايي سناريوهاي بحران به همراه زمان و شدت وقوع آن 3- شناسايي تاثيرات بحران بر شبكه حمل و نقل و مولفه هاي بحراني و تعريف سناريوهاي خرابي 4- ارزيابي عملكرد شبكه با استفاده از شاخص هاي مناسب ( زمان صفر ) 5 الويت بندي سرمايه گذاري در شبكه حمل و نقل شهري به منظور كاهش ريسك و افزايش كارايي