7474

7474

تخمين ميزان تصادفات ترافيكي در مناطق شهري به كمك مدل هاي هم فزون

كارشناسي ارشد

عمران - راه و ترابري

خرداد 1389

خرداد 1389

شاهي - احمدي نژاد

پژوهش حاضر با هدف هماهنگ¬سازي و يكپارچه¬سازي برنامه¬ريزي حمل و نقل با برنامه¬ريزي ايمني و كاهش تصادفات در افق¬هاي كلان و با توجه به محدوديت دسترسي به داده¬ها تدوين شده است. به اين ترتيب، همان¬طور كه مدل¬هاي برآورد تقاضا بر اساس اطلاعات سال پايه، تعداد سفرها را در سال¬هاي آينده پيش¬بيني مي¬كنند، مدل¬هاي پيشنهادي براي تخمين ميزان تصادفات نيز بر مبناي تعداد سفرهاي برآورد شده و تعداد تصادفات مشاهده شده براي هر ناحيه ترافيكي در سال پايه، تعداد تصادفات آينده را پيش¬بيني خواهند كرد. شكل رياضي دوجمله¬اي منفي با تبديل لگاريتمي براي ساخت مدل¬هاي رگرسيون به كار رفته است. داده¬هاي تصادفات شهر مشهد به تفكيك شدت وقوع (كل، خسارتي، شديد، جرحي، فوتي) به عنوان متغير وابسته، در محيط GIS وارد شده و در سطح 141 ناحيه¬ي ترافيكي هم¬فزون شدند. تعداد سفرهايي كه با هدف¬هاي مختلف (شغلي، خريد، تحصيلي، ...) در اين ناحيه¬ها توليد يا جذب شده¬اند نيز به عنوان متغير مستقل قابل پيش¬بيني در نظر گرفته شد. به اين ترتيب 15 مدل رگرسيون در سه گروه اصلي ساخته شد: گروه اول با استفاده از متغيرهاي توليد سفر، گروه دوم با استفاده از متغيرهاي جذب سفر و گروه سوم با استفاده از متغيرهاي توليد و جذب سفر. متغيرهاي توليد سفر با هدف تحصيل، توليد و جذب سفر با هدف خريد و سفرهاي غيرخانه مبناي توليد و جذب شده به ناحيه¬ها، بيشترين حضور را در مدل¬ها داشتند. مدل¬هاي برآورد كل تصادفات از دقت بيشتري نسبت به مدل¬هاي برآورد تصادفات شديد برخوردارند. دقت مدل¬هايي كه به طور هم¬زمان از تعداد سفرهاي توليد/ جذب شده به نواحي استفاده مي¬كنند، از ساير مدل¬ها بيشتر است. مدل¬هاي هم¬فزون پيش¬بيني تصادفات، تعداد تصادفات در نواحي ترافيكي را در حد متوسط، تعداد تصادفات در سطح مناطق شهري (مجموعه¬ي چند ناحيه¬ي ترافيكي) را با دقت نسبتاً خوب و تعداد تصادفات در كل شهر را با دقت بسيار خوب برآورد مي¬كنند. نتايج نشان¬دهنده موثر بودن اين متغيرهاي جديد براي برآورد تعداد تصادفات در سال¬هاي آينده است. اين مدل¬ها تعداد تصادفات در مناطق مركزي شهر را تقريباً ثابت پيش¬بيني كرده¬اند، در حالي كه تعداد تصادفات مناطق حاشيه¬اي كه تعداد سفرهاي آن¬ها در آينده رشد قابل توجهي خواهد داشت، بسيار بيشتر رشد كرده است. به اين ترتيب، اين مدل¬ها به جاي تكيه¬ي صرف بر روند رشد تصادفات در سال¬هاي گذشته، روند منطقي¬تري را براي پيش¬بيني تصادفات بر اساس رشد تعداد سفرها با اهداف مختلف ارايه مي¬كنند. تعداد تصادفات شديد (مجموع فوتي و جرحي) در منطقه مركزي شهر كاهش يافته در حالي كه تعداد تصادفات خسارتي تقريبا ثابت مانده است. با توجه به افزايش ازدحام در اين منطقه، پيش¬بيني مدل¬ها منطقي به نظر مي¬رسد. واژه‌هاي كليدي: برنامه¬ريزي ايمني، پيش¬بيني تصادف، مدل هم¬فزون، ايجاد سفر، ايجاد تصادف.