8471

8471

تحليل عددي تاثير ستون هاي سنگي بر افزايش مقاومت دربرابر روانگرايي در بستر هاي مستعد روانگرايي

كارشناسي ارشد

راه آهن

شهريور 1390

شهريور 1390

دكتر مرتضي اسماعيلي

چكيده يكي از عوامل خرابي خاكريز هاي راه و راه آهن واقع شده بر روي بستر هاي ريز دانه سيلتي و ماسه اي اشباع، وقوع پديده روانگرائي و ايجاد نشست و گسيختگي ناشي از آن است. با نگاهي به ادبيات فني مساله روانگرائي راهكار هاي مختلفي براي مقابله با آثار مخرب آن ملاحظه مي شود. در اين ميان استفاده از ستون هاي سنگي كه همان جاگذاري بخشي از مصالح ريز دانه بستر با ستوني از مصالح سنگي است يكي از روش هاي مقرون به صرفه و ساز گار با محيط زيست در بهسازي خاك بشمار مي رود. بكار گيري اين روش علاوه بر افزايش باربري و كنترل نشست در خاكهاي ريز دانه، قابليت بالائي در كنترل خرابي هاي ناشي از روانگرايي اين بسترها حين زلزله را به دنبال خواهد داشت. در تحقيق حاضر در گام نخست وقوع روانگرايي در بسترهاي مستعد روانگرايي به بهره برده شده است. خروجي هاي نرم افزار تطابق FLAC3D روش عددي بررسي و در اين راستا از نرم افزار از خود نشان داده، در گام بعدي با VELACS مناسبي را با نتايج آزمايشات صورت گرفته در پروژه تحقيقي مدلسازي سه بعدي ستون سنگي عمق و محدوده تاثير آن در قطرهاي مختلف بر كاهش روانگرايي مورد مطالعه قرار گرفته است. در گام آخر با توجه به لزوم بهسازي لرزه اي خاكريزهاي راه و راه آهن متكي بر بسترهاي مستعد روانگرايي توانايي اين ستون ها در جلوگيري از لغزش خاكريز در كنترل نشست آنها مورد مطالعه قرار گرفته و 3 چيدمان مختلف زير پنجه، زير تاج و در كل محدوده خاكريز با هم مقايسه شده است. كلمات كليدي : روانگرايي، ستون هاي سنگي ، زهكشي شعاعي.